Dziwne przygody Koziołka Matołka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dziwne przygody Koziołka Matołka
Dziwne przygody Koziołka Matołka
Inny tytuł 120 przygód Koziołka Matołka
Gatunek serialu animowany
Kraj produkcji Polska Polska
Oryginalny język polski
Liczba odcinków 26
Produkcja
Produkcja Studio Miniatur Filmowych
Reżyseria Roman Huszczo
Piotr Lutczyn
Alina Maliszewska
Bogdan Nowicki
Zofia Oraczewska
Leonard Pulchny
Ryszard Słapczyński
Piotr Szpakowicz
Stefan Szwakopf
Scenariusz Andrzej Lach
Roman Duś
Narracja Wiesław Michnikowski
Muzyka Adam Markiewicz
Zdjęcia Jan Tkaczyk
Maria Niedźwiecka
Czas trwania odcinka ok.10 min
Emisja
Kraj oryginalnej emisji Polska Polska
Lata emisji 1969-1971

Dziwne przygody Koziołka Matołka – polski serial animowany dla dzieci nakręcony w latach 1969-1971 w warszawskim Studiu Miniatur Filmowych.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Scenariusze 10-minutowych odcinków wykorzystują postać Koziołka Matołka stworzoną przez Kornela Makuszyńskiego i Mariana Walentynowicza, oraz jego motyw poszukiwania Pacanowa, jednakże w odróżnieniu od np. bajki muzycznej Przygody Koziołka Matołka, która jest wierną adaptacją książeczek, są oryginalne, mają fabułę nieciągłą i usytuowaną w różnych epokach, także współcześnie. Charakteryzują się też bardzo wartką akcją.

Wszystkie odcinki zaczynają się i kończą wierszykiem, recytowanym przez Wiesława Michnikowskiego i podobnym do oryginalnego tekstu książeczek Makuszyńskiego. Wierszyk wprowadzający jest zawsze taki sam, a kończący zależy od stopnia tarapatów, w które się koziołek w danym odcinku wpakował.

Jak w wielu dawnych polskich kreskówkach, postacie są nieme, ale czasem wydają okrzyki (me-ee Koziołka) lub śpiewają wokalizą. W 2008 roku miał ukazać się film pełnometrażowy pt. "Koziołek Matołek i porywacze zabawek", będący kontynuacją serialu.

W serialu Świat według Kiepskich fanką filmów o Koziołku Matołku jest Babka – Rozalia Kiepska.

Odcinki[edytuj | edytuj kod]

Nakręcono przypuszczalnie 26 odcinków. Daty według czołówek.

  • Konkurs śpiewu (1969; reż. Zofia Oraczewska)
  • Kucharz okrętowy (1969; reż. Ryszard Słapczyński)
  • Pod piramidami (1969; reż. Ryszard Słapczyński)
  • Rajd (1969; reż. Piotr Lutczyn)
  • Regaty (1969; reż. Leonard Pulchny)
  • Smocza jama (1969; reż. Zofia Oraczewska)
  • W opałach (1969; reż. Stefan Szwakopf)
  • Wesoła dżungla (1969; reż. Roman Huszczo)
  • Władca pustyni (1969; reż. Roman Huszczo)
  • Złoty szlak (1969; reż. Bogdan Nowicki)
  • Po drugiej stronie tęczy (1969; reż. Piotr Szpakowicz)
  • Małpi król (1970; reż. Piotr Lutczyn)
  • Zatopiona fregata (1970; reż. Leonard Pulchny)
  • Czarny Bill (1971; reż. Stefan Szwakopf)
  • Gwiazdor filmowy (1971; reż. Ryszard Słapczyński)
  • Korsarze (1971; reż. Piotr Lutczyn)
  • Latający kozioł (1971; reż. Roman Huszczo)
  • Łakomy traper (1971; reż. Bogdan Nowicki)
  • Łapmy lisa (1971; reż. Alina Maliszewska)
  • Napad na dyliżans (1971; reż. Alina Maliszewska)
  • Przygoda na szosie (1971; reż. Piotr Szpakowicz)
  • Przyjaciel zwierząt (1971; reż. Piotr Szpakowicz)
  • Telegrafista (1971; reż. Piotr Szpakowicz)
  • Upał (1971; reż. Bogdan Nowicki)
  • W poszukiwaniu przyjaźni (1971; reż. Stefan Szwakopf)
  • Żeby kózka nie skakała (1971; reż. Roman Huszczo)

Wszystkie te odcinki były publikowane na VHS, zazwyczaj w czterech kasetach po 6-7 odcinków, np. przez wydawnictwo MCL-Mercury Entertainment. W wydaniu na DVD firmy ITI z 2003 r., po 12 odcinków na płytę, brakuje Gwiazdora filmowego i Łakomego trapera.

Wierszyki[edytuj | edytuj kod]

Czołówka[edytuj | edytuj kod]

W Pacanowie kozy kują
więc Koziołek, mądra głowa,
błąka się po całym świecie,
aby dojść do Pacanowa.
Właśnie nową zaczął podróż,
by ją skończyć w Pacanowie.
A co przeżył i co widział
film ten wszystko wam opowie.

Końcówka[edytuj | edytuj kod]

Jeden z trzech wierszyków:

Myśli kozioł: Coś dla ciebie
ta zabawa nie jest zdrowa.
Idź ty lepiej, koziołeczku
szukać swego Pacanowa.
Westchnął cicho nasz koziołek
i znów poszedł biedaczysko
po szerokim szukać świecie
tego co jest bardzo blisko.
Wtedy kozioł tak pomyślał:
dłużej zostać tu nie mogę,
muszę szukać Pacanowa
i w tej chwili ruszam w drogę.

W odcinku "złoty szlak":

Daje złoto i powiada:
to złoto, co tak się świeci
niech zostanie przeznaczone
na szkoły dla wszystkich dzieci.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]