Dzmitryj Pauliczenka
| Dzmitryj Pauliczenka Дзмі́трый Паўлічэ́нка |
|
| pułkownik | |
| Data i miejsce urodzenia | 1966 Witebsk, Białoruska SRR, ZSRR |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | do 6 października 2008 |
| Siły zbrojne | Siły Zbrojne Republiki Białorusi |
| Jednostki | Brygada Specjalnego Przeznaczenia Wojsk Wewnętrznych MSW (в/ч 3214) |
| Stanowiska | Dowódca |
| Odznaczenia | |
 |
|
Dzmitryj Walerjewicz Pauliczenka (biał. Дзмі́трый Валер’евіч Паўлічэ́нка[1], ros. Дмитрий Валерьевич Павличенко, Dmitrij Walerjewicz Pawliczenko; ur. w 1966 w Witebsku) – białoruski wojskowy, pułkownik, były szef oddziałów specjalnych białoruskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W 2000 roku został aresztowany przez białoruskie KGB i oskarżony o stworzenie "szwadronów śmierci", które porywały i zabijały białoruskich opozycjonistów. Po wyborach prezydenckich w 2006 roku otrzymał zakaz wjazdu do krajów Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych.
Pełnił funkcję dowódcy Brygady Specjalnego Przeznaczenia Wojsk Wewnętrznych MSW (в/ч 3214, Urucze, Mińsk). 6 października 2008 roku został odwołany ze stanowiska przez ministra spraw wewnętrznych Uładzimira Nawumaua. Zastąpił go płk. Juryj Karajeu[2]. Wkrótce potem Pauliczenka przeszedł na emeryturę.
Opinie na temat udziału w łamaniu praw człowieka [edytuj]
Według raportu przygotowanego przez polską Fundację Wolność i Demokracja, Dzmitryj Pauliczenka jest podejrzany o udział w porwaniu i zamordowaniu przeciwników politycznych Alaksandra Łukaszenki: Wiktara Hanczara, Anatola Krasouskiego, Juryja Zacharanki i Dzmitryja Zawadskiego, a także, że wielokrotnie kierował brutalnym rozpędzaniem demonstracji w Mińsku, osobiście katował wielu ich uczestników[3]. 2 lutego 2011 roku znalazł się na liście pracowników organów administracji Białorusi, którzy za udział w domniemanych fałszerstwach i łamaniu praw człowieka w czasie wyborów prezydenckich w 2010 roku otrzymali zakaz wjazdu na terytorium Unii Europejskiej[4].
Przypisy
- ↑ Zapis według oficjalnego wariantu języka białoruskiego. Alternatywne formy zapisu:
- według tzw. wariantu klasycznego (taraszkiewicy): Дзьмі́тры Валер’евіч Паўлічэ́нка (czyt. Dzmitry Walerjewicz Pauliczenka);
- przy użyciu białoruskiej łacinki: Dzmitryj Valer'jevič Paŭličenka lub Dzmitry Valer'jevič Paŭličenka.
- ↑ Wiaczesław Budkiewicz, BiełaPAN: Pawliczenko pieriewiedien w rasporiażenije komandujuszczego wnutriennimi wojskami MWD. Naznaczen nowyj komandir w/cz3214 (ros.). tut.by, 2008-10-06 13:50. [dostęp 2011-01-06].
- ↑ Białoruski system represji…. s. 45.
- ↑ Pouny spis 208 biełaruskich czynounikau, jakim zabaronieny ujezd u ES (biał.). Nasza Niwa, 2011-10-11 12:05. [dostęp 2011-10-11].
Bibliografia [edytuj]
- Pod redakcją dr. Dariusza Zalewskiego, Marka Bućko, Michała Kurkiewicza i Tomasza Pisuli: Białoruski system represji. Prześladowcy i ich ofiary. Raport z realizacji projektu "Centrum dokumentacji i pomocy ofiarom represji politycznych na Białorusi". Warszawa: Fundacja Wolność i Demokracja, grudzień 2007, s. 72.
