Wieża Srebrnych Dzwonów na Wawelu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Dzwon Maciek na Wawelu)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wieża Srebrnych Dzwonów
Obiekt zabytkowy nr rej. A-7 20.II.1933
Wieża Srebrnych Dzwonów, za nią Wieża Zegarowa
Wieża Srebrnych Dzwonów, za nią Wieża Zegarowa
Państwo  Polska
Miejscowość Wawel, Kraków
Ukończenie budowy XII, XV wiek
Plan budynku
Plan budynku
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wieża Srebrnych Dzwonów, zw. także Wikaryjską – jedna z wież katedry wawelskiej.

Jej przyziemie (do wysokości 12 m) pochodzi z drugiej katedry (tzw. hermanowskiej) z XII w. W XIV wieku Wieża Wikaryjska spaliła się, zachowując samo przyziemie (odbudowana została na początku XV wieku).

Znajdują się na niej trzy dzwony: Maciek, Nowak i Gaworek. Według legendy w ich spiżu znajdować się miała znaczna domieszka srebra, czemu zawdzięczać miały melodyjny dźwięk. Stąd ukuta w XIX wieku nazwa Wieża Srebrnych Dzwonów. Wcześniej wieżę i dzwony nazywano wikaryjskimi, gdyż dzwoniły na nabożeństwa sprawowane przez wikariuszy katedry. W przyziemiu wieży znajduje się kaplica rodu Szafrańców.

Dzwony[edytuj | edytuj kod]

Dzwony (od lewej): Gaworek, Maciek i Nowak na Wieży Srebrnych Dzwonów

Dzwon Maciek[edytuj | edytuj kod]

Ufundowany przez Krakowską kapitułę Katedralną w 1669 roku. Jest najmniejszym i najmłodszym dzwonem Katedry Wawelskiej. Klosz dzwonu ma średnicę 72 cm i waży 210 kg. Dzwoni dźwiękiem Dis.

Dzwon Nowak[edytuj | edytuj kod]

Zwany także Hermanem. Ufundowany przez kanonika krakowskiego Hermana około 1271 roku, za czasów panowania księcia Bolesława Wstydliwego i św. Kingi. jest Najstarszym dzwonem Katedry Wawelskiej. Klosz dzwonu ma średnicę 83 cm i waży 420 kg. Dzwoni dźwiękiem Cis.

Dzwon Gaworek[edytuj | edytuj kod]

Zwany także Zbyszkiem. Ufundowany około 1423 przez biskupa Zbigniewa Oleśnickiego, bohatera bitwy pod Grunwaldem, późniejszego kardynała. Klosz dzwonu ma średnicę 98 cm i waży 732 kg. Dzwoni dźwiękiem Ais.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof J. Czyżewski, Królewska Katedra na Wawelu, Kraków 1999.
  • Mieczysław Rokosz, Wieże i dzwony Wawelu,Societas Vistulana, Kraków 2006, ISBN 83-88385-73-9.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]