Dzwonek alpejski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Dzwonek alpejski | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | dzwonkowate |
| Rodzaj | dzwonek |
| Gatunek | dzwonek alpejski |
| Nazwa systematyczna | |
| Campanula alpina Jacq. Enum. stirp. Vindob. 36. 1762 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Dzwonek alpejski (Campanula alpina Jacq. ) – gatunek rośliny z rodziny dzwonkowatych (Campanulaceae Juss.). Występuje tylko w Alpach i Karpatach. W Polsce występuje wyłącznie w Tatrach (roślina tatrzańska) i jest tu rośliną pospolitą.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Korzeń
- Gruby, mięsisty, rozgałęziony, zawiera sok mleczny.
- Łodyga
- Pojedyncza, wysokości 5–20 cm. Cała owłosiona długimi włosami.
- Liście
- Dolne tworzą różyczkę – łopatkowate, ku szczytowi rozszerzone, łodygowe naprzemianległe, równowąskie i owłosione.
- Kwiaty
- Szaro-fioletowo-niebieskie, o długości ok. 2,5 cm, zebrane w gronie, wystające na długich szypułkach z łodygi, najpierw zakwitają najniższe kwiaty, następnie te położone wyżej w gronie. Kielich składa się z 5 dużych (dłuższych od połowy długości korony), podłużnych działek. Wewnątrz korony pojedynczy słupek z potrójnym, białym znamieniem i 5 białych pręcików.
- Owoce
- Okrągło-podłużne torebki (puszki) otoczone przyschniętym kielichem, otwierają się podczas suchej pogody, wysypując liczne nasiona.
[edytuj] Biologia i ekologia
Bylina. Kwiaty owadopylne, kwitną od czerwca do sierpnia. Siedlisko: Hale górskie, piargi, murawy naskalne. Roślina kwasolubna, występuje wyłącznie na bezwapiennym podłożu (na granicie). W Tatrach rośnie od piętrze kosówki aż po piętro turniowe. Jest typowym orofitem, nie występuje niżej niż 1400 m n.p.m. W miarę wzrostu wysokości nad poziomem morza wzrasta owłosienie rośliny. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Juncetea trifidi[2].
[edytuj] Zmienność
Występuje w dwóch podgatunkach[3]:
- Campanula alpina Jacq. subsp. alpina – występuje we wschodnich Alpach i w Karpatach (również w Polsce)
- Campanula alpina Jacq. subsp. orbelica (Pančić) Urum. – występuje w Albanii, Bułgarii; Rumunii, Serbii i Słowenii
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-14].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-06-29].
[edytuj] Bibliografia
- Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-385-9.
- Zofia Radwańska-Paryska: Rośliny tatrzańskie (Atlasy botaniczne). Irena Zaborowska (ilustr.). Warszawa: WSiP, 1988. ISBN 83-09-00256-4.
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
