Dzwonek rapunkuł

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dzwonek rapunkuł
Campanula rapunculus1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina dzwonkowate
Rodzaj dzwonek
Gatunek dzwonek rapunkuł
Nazwa systematyczna
Campanula rapunculus L.
Sp. pl. 1:164. 1753
Synonimy

Campanula elatior Hoffmanns. & Link,
Campanula verruculosa Hoffmanns. & Link[2]

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Dzwonek rapunkuł, rapunkuł (Campanula rapunculus L.) – gatunek rośliny dwuletniej z rodziny dzwonkowatych. Pochodzi z Azji i Południowej Europy, rozprzestrzenił się również w USA i Kanadzie[2]. W Polsce odnotowany po raz pierwszy w XIX wieku. Do niedawna we florze krajowej klasyfikowana jako efemerofit, obecnie (2012) uważana za gatunek lokalnie zadomowiony (kenofit)[3]. W Polsce roślina rzadka, pojawiająca się sporadycznie na łąkach i w zaroślach.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Dorasta do 1 m wysokości.
Korzeń
Bulwiasty.
Liście
Odwrotnie lancetowate. W górnej części są lancetowate lub podługowate, na brzegach ząbkowane lub lekko faliste.
Kwiaty
Zebrane w grono lub wiechę. Korona kwiatu w kolorze jasnoniebieskim przechodzącym do jasnofioletowego, o kształcie lejkowatego dzwonka.
Owoce
Torebka.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Dawniej jego młode pędy i liście oraz podobne do rzepy korzenie były używane jako pożywienie[4].
  • Francuska nazwa rośliny to raiponce. Stanowi w tym języku eponim głównej bohaterki baśni Roszpunka i zarazem tytuł filmu Disneya Zaplątani.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-14].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-07-20].
  3. B. Tokarska-Guzik, Z. Dajdok, M. Zając, A. Zając, A. Urbisz, W. Danielewicz: Rośliny obcego pochodzenia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych. Warszawa: Generalna Dyrekcja Ochrony Srodowiska, 2012. ISBN 978-83-62940-34-9.
  4. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.