Dzwony rurowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dzwony rurowe

Dzwony ruroweinstrument z grupy idiofonów, składający się z metalowych rur średnicy ok. 3-4 cm, zamocowanych na wspólnej ramie[1]. Do wydobywania dźwięku służy młotek z filcowym lub skórzanym obiciem, którym uderza się w wierzch poszczególnych rur[2][1]. Dźwięk przypomina kościelne dzwony[2]. Rury są strojone w skali chromatycznej i zamocowane tak, by przypominały klawiaturę np. fortepianu[2]. Tłumienie dźwięku jest możliwe ręcznie albo za pomocą pedału[2].

Instrument pochodzi z Azji[1]. Kompozytorzy symfoniczni zainteresowali się dzwonami rurowymi od XIX w.[1], a w muzyce rockowej spopularyzował je Mike Oldfield swym słynnym albumem Tubular Bells[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Andrzej Chodkowski (red.): Encyklopedia muzyki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, s. 218. ISBN 83-01-11390-1.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Michael J. Pagliaro: The musical instrument desk reference: a guide how band and orchestral instruments work. Plymouth: Scarecrow Press, 2012, s. 302-304. ISBN 978-0-8108-8271-3. (ang.)
  3. Tubular Bells: The Mike Oldfield Story (ang.). BBC Four. [dostęp 14 maja 2014].