EMD DDA40X

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
EMD UP DDA40X Centennial
Union Pacific DD40X "Centennial"
Union Pacific DD40X "Centennial"
Producent General Motors Electro-Motive Division, EMD Stany Zjednoczone
Lata budowy 1969–1971
Układ osi Do'Do'
Masa służbowa 247 ton
Długość ze zderzakami 30 m
Szerokość 3,15 m
Wysokość 4,56 m
Zapas paliwa 31 154 l
Typ silnika spalinowego 2x EMD 645E3A
Moc znamionowa 6600 KM (4 900 kW)
Prędkość konstrukcyjna 90Mph
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Transport szynowy

EMD DDA40X "Centennial" – najsilniejsza lokomotywa spalinowo-elektryczna świata produkowana w latach 1969-1971, używana przez firmę Union Pacific Railroad.

Pierwsza lokomotywa, numer 6900 została uroczyście dostarczona podczas obchodów 100-lecia zbudowania linii transamerykańskiej, stąd jej przydomek Cenntenial.

Stworzenie lokomotywy polegało na dosłownym zespawaniu dwóch części silnikowych i "kanadyjskiej kabiny" z przodu. DDA40X była przez to bardzo ciężka, ważyła niemal 250 ton, a przy 8 osiach i nacisku większym niż 30 ton/oś Centennial niszczył tory. Właśnie przez to nie utrzymał się długo na rynku, choć jeden egzemplarz jest w użyciu do dziś.

"X" w nazwie oznaczało "eksperymentalny". DD40X była zaprojektowana głównie w celu zastosowania technologii przyszłościowych w nowszych lokomotywach EMD. Projekt kanadyjskiej kabiny znalazł tam zastosowanie "dwadzieścia lat wprzód", ta dziś jest obecna w niemal każdej lokomotywie spalinowej.

Zachowane egzemplarze[edytuj | edytuj kod]