Earconbert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Earconbert, w niektórych polskich opracowaniach Erkenbert[1] (zm. 14 lipca 664) - król Kentu od 640 roku.

Był synem Eadbalda i jego żony Emmy, królewny frankijskiej.

W 655 roku, po śmierci arcybiskupa Canterbury Honoriusza, mianował jego następcą Deusdedita - był to pierwszy Anglosas na tym stanowisku.

Około 640 roku poślubił Seksburgę, córkę Anny, króla Wschodnich Anglów. Z tego małżeństwa pochodzili:

  • Egbert I, zm. 673, król Kentu,
  • Hlothere, zm. 685, król Kentu,
  • Earcongota, zakonnica w Faremoutiers,
  • Ermenilda, żona Wulfhere'a, króla Mercji.

Według późnej legendy, której nie potwierdzają wcześniejsze źródła, miał mieć dwóch bratanków Ethelreda i Ethelberta. Król nie chciał ich krzywdzić, ale jeden z jego ludzi zamordował ewentualnych pretendentów do tronu. Earconbert dla wynagrodzenia tej zbrodni miał ufundować opactwo monasterium famosissimum Wacrinense[2].

Przypisy

  1. H. Fros, F. Sowa, Księga imion i świętych, t. 5, Kraków 2004, kolumna 216.
  2. Fros, Sowa, Księga imion i świętych, t. 2, szp. 198.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych, t. 2, Kraków 1997, szp. 198.
  • Morby J.E., Dynastie świata, Kraków 1995, s. 112.


Poprzednik
Eadbald
król Kentu
640-664
Następca
Egbert I