Eastman Kodak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Model Vollenda 620 z lat 30. XX wieku
Opakowanie wysokoczułej błony fotograficznej Kodak T-max 3200

Eastman Kodak – jeden z największych koncernów na świecie zajmujących się produkcją sprzętu fotograficznego i filmowego. Ma status międzynarodowej spółki akcyjnej. Firmą, od której pierwotnie wywodzi się obecny Eastman Kodak, jest Eastman Dry Plate Company założona przez wynalazcę George’a Eastmana i inwestora Henry’ego Stronga w 1881 r. Centrala firmy znajduje się w Rochester w stanie New York w USA.

Słowo Kodak zostało stworzone w 1888 roku przez samego Eastmana, który po latach tak pisał o jego etymologii: Z filologicznego punktu widzenia słowo „kodak” jest więc równie pozbawione znaczenia jak pierwsze „gu” dziecka. Słowo to – zwięzłe i szorstkie aż do granicy grzeczności, dosłownie ucięte z obu stron przez mocne, nieustępliwe spółgłoski – brzmi jak migawka aparatu. Czegóż chcieć więcej?[1]. Początkowo nazwę tę nosił aparat małoobrazkowy współpracujący z filmami w rolkach, który był sprzedawany przez Eastman Dry Plate Company. Popularność tego aparatu była tak wielka, że firma była bardziej kojarzona ze słowem Kodak niż z nazwiskiem Eastmana i stąd zdecydowano się zmienić nazwę firmy na Kodak. Eastman ukuł także slogan reklamowy firmy: „Ty naciskasz guzik, my robimy resztę”.

Firma wprowadziła na rynek wiele podstawowych obecnie technologii fotograficznych, takich jak film fotograficzny w rolkach 35 mm oraz pierwszy aparat fotograficzny dla amatorów. Oprócz stworzenia standardu fotografii małoobrazkowej firma była też pionierem w fotografii kolorowej, wprowadzając jako pierwsza w roku 1935 wielowarstwowy, oparty na subtraktywnej syntezie kolorów, film kolorowy Kodachrome[2] oraz standard automatycznego wywoływania filmów znany jako proces C-41, który obecnie stosują praktycznie wszyscy wytwórcy kolorowych negatywów fotograficznych na świecie. Równolegle z firmą Polaroid Corporation rozwijała technologię fotografii błyskawicznej, jednak po przegraniu sprawy patentowej przeciw Polaroidowi 19 stycznia 1986 wycofała się całkowicie z tego segmentu rynku. W latach 90. XX wieku firma forsowała nową technologię fotografii tradycyjnej o nazwie Advanced Photo System, mającą zastąpić aparaty małoobrazkowe. Technologia ta umożliwia radykalne zmniejszenie rozmiarów aparatów, stosowanie filmów umożliwiających zapisanie do 135 zdjęć na jednej rolce i automatyczne ich katalogowanie.

Firma jest zaangażowana w rynek fotografii cyfrowej, którego opanowanie jest obecnie głównym celem strategicznym koncernu. 13 stycznia 2004 koncern ogłosił zaprzestanie produkcji aparatów małoobrazkowych w USA i Europie Zachodniej i zarzucenie całkowicie rozwijania technologii Advanced Photo System, która nie cieszyła się specjalnym zainteresowaniem klientów. Produkcja i rozwój technologii tradycyjnych filmów fotograficznych będzie jednak kontynuowana.

Na początku XXI wieku koncern Eastman Kodak przeżywał kryzys ekonomiczny, związany ze strategicznymi błędami w zarządzaniu, popełnionymi w ciągu kilku wcześniejszych lat. Kryzys pogłębiło niedoszacowanie kosztów i skutków restrukturyzacji. W 4. kwartale 2006 roku Eastman Kodak po raz pierwszy od 2004 roku odnotował dodatni wynik w swej ogólnoświatowej działalności rynkowej.

Kodak jest notowany na NASDAQ: EK oraz na Giełdzie Nowojorskiej (NYSE): EK.

Obecnie Kodak złożył wniosek o ochronę przed upadłością i zamierza przeprowadzić restrukturyzację.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Film barwny Kodak Kodachrome zapisał się w istotny sposób w historii Polski. Na filmie Kodak reżyser Romuald Gantkowski wraz z Ewą Curie nakręcili w 1938 jeden z pierwszych filmów barwnych i dźwiękowych w historii Polski, dokument pod tytułem Kraj mojej matki (The Land of My Mother) przedstawiający polską kulturę, sztukę, miasta i wsie. Film kolorowy Kodak został wykorzystany we wrześniu 1939 przez amerykańskiego fotografa Juliena Bryana do wykonania fotografii dokumentujących stolicę Polski Warszawę zaatakowaną przez niemieckich nazistów.

Przypisy

  1. „American Photography”, 1924. Cytat za: A. Sekula, Handel fotografiami, [w:] idem, Społeczne użycia fotografii, Warszawa 2010, s. 105.
  2. Edward Dubiel, Mikołaj Iliński: Materiały fotograficzne barwne. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1966, s. 26.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons