Eddie Cochran
| Eddie Cochran | |
| Imię i nazwisko | Eddie Cochran |
| Data i miejsce urodzenia | 3 października 1938 Albert Lea |
| Pochodzenie |  Stany Zjednoczone |
| Data i miejsce śmierci | 17 kwietnia 1960 Chippenham |
| Instrument | gitara |
| Gatunek | rock and roll |
| Zawód | kompozytor, wokalista |
Eddie Cochran (ur. 3 października 1938 w Minnesota, zm. 17 kwietnia 1960 w Chippenham, Wiltshire, Anglia) – amerykański piosenkarz, gitarzysta i kompozytor, przedstawiciel białego nurtu we wczesnym rock and rollu. Reprezentował styl rockabilly wywodzący się z muzyki country. Jego wielki przebój Summertime Blues stał się wiodącym utworem nie tylko stylu muzycznego zwanego rockkabilly, lecz stylu życia młodzieży amerykańskiej z charakterystycznymi fryzurami i stylem ubierania się. Był też jednym z pierwszych, którzy rozpoczęli eksport rock and rolla do Europy, to jego muzyki słuchali w młodości Jimi Hendrix (dla którego był jedną z inspiracji[1]) czy Beatlesi.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Pochodził z Oklahomy. W szkole pobierał lekcje muzyki i uczył się grać na perkusji, pianinie i na gitarze. Stał się znany z wykonywanych na gitarze utworów country, które słyszał w radiu. W 1955 roku przeprowadził się wraz z rodzicami do Bell Gardens w Kalifornii. Wkrótce potem założył zespół z dwoma kolegami ze szkoły średniej. Grając dla Amerykańskiego Legionu poznał Hanka Cochrana, który pisał teksty do muzyki country. Wspólnie założyli zespół The Cochran Brothers. W tym też okresie zaczynał pisać pierwsze utwory z Jerrym Capehartem, swoim późniejszym menedżerem. W 1956 roku na prośbę Borisa Petroffa nagrał utwór Twenty Flight Rock dla musicalu The Girl Can't Help It. W następnym roku Cochran ponownie nakręcił utwór do musicalu, tym razem Sittin in the Balcony dla Untamed Youth. Oba utwory były pisane przez innych autorów, ale Eddie Cochran nakręcił je w wersji rockowej i po tych wydarzeniach nierzadko nagrywał własne, rock and rollowe wykonania utworów. Poza Summertime Blues nakręcił jeszcze kilka kolejnych hitów, czyli C'mon everybody, Somethin' Else, Weekend, Teenage Heaven, Three Stars, Nervous Breakdown, Three Steps to Heaven czy własne wykonanie My Way.
Zginął w wypadku samochodowym w trakcie swojego tournée w Wielkiej Brytanii, jadąc taksówką. Wypadek miał miejsce w Chippenham (w Anglii w hrabstwie Wiltshire). Miasto to organizuje od tego czasu coroczne festiwale poświęcone pamięci muzyka.
W 1987 Eddie Cochran został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[2]. Jego muzyka była inspiracją dla wielu muzyków i zespółów, poza Jimim Hendrixem i The Beatles byli to m.in. Lemmy, Sid Vicious, The Rolling Stones, The Clash, Bruce Springsteen, Van Halen, Rod Stewart, Cliff Richard, Blue Cheer, Led Zeppelin, The White Stripes, The Sex Pistols, Rush, Paul McCartney, Alan Jackson, Keith Richards i innych.
W 2003 został sklasyfikowany na 84. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów wg magazynu Rolling Stone[3].
[edytuj] Dyskografia
- 1958 Singin' to My Baby
- 1959 C'mon Everybody
- 1960 Eddie Cochran
- 1964 My Way
- 2003 Rockin' It Country Style
- 2003 Don't Forget Me
- 2003 One Minute to One'
- 2003 Mighty Mean
- 2003 Cruisin' the Drive In
- 2003 L.A. Sessions
Przypisy
- ↑ Voodoo Child: The Jimi Hendrix Collection 2CD, książeczka-esej Kurta Lodera. Universal, Experience Hendrix, 2001. (ang.)
- ↑ Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986 - 2010 (ang.). digitaldreamdoor.nutsie.com. [dostęp 2010-05-01].
- ↑ Rolling Stone's "The 100 Greatest Guitarists of All Time" Do you agree? (ang.). theinsider.com. [dostęp 2010-05-22].
