Edgar (opera)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edgar
Okładka Giovanniego Zucarellego do libretta opery
Okładka Giovanniego Zucarellego do libretta opery
Rodzaj opera seria
Muzyka Giacomo Puccini
Libretto Ferdinando Fontana
Liczba aktów 3 (pierwotnie 4)
Język oryginału włoski
Źródło literackie sztuka Alfreda de Musseta pt. La Coupe et les lèvres
Premiera 21 kwietnia 1889, La Scala w Mediolanie
poprzednia
Willidy
następna
Manon Lescaut

Edgar – dramma lirico w 3 aktach Giacoma Pucciniego z 1889 roku.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

  • Edgartenor
  • Fideliasopran
  • Tigrana – sopran
  • Frankbaryton
  • Guartiero, ojciec Fidelii i Franka – bas

Treść[edytuj | edytuj kod]

Miejsce: Flandria Czas: 1300

Akt I

Nastał świt. Okoliczni mieszkańcy wsi oraz pasterze zbierają się do codziennej pracy. Fidela, córka Guartiero, jest zakochana w Edgarze. Młody mężczyzna ulega jednak fascynacji pięknej cygance Tigranie. Frank, brat Fideli również jest w niej zakochany. Kiedy jednak próbuje się do niej zbliżyć i wyznaje jej swoje uczucia ("Questo amor, vergogna mia") ta odpycha go i oddala się w poszukiwaniu Edgara. Gdy Tigrana zachowuje się lekceważąco i śpiewa obrazoburczą pieśń przed kościołem, mieszkańcy wpadają w gniew i chcą ją siłą przepędzić. W jej obronie staje Edgar i uniesiony nieopanowaną egzaltacją chwyta pochodnię i podpala swój dom, spuściznę po ojcu. Ucieka wraz z Tigraną po tym jak w pojedynku rani Franka, który chce ich powstrzymać.

Akt II

W pałacu pełnym przepychu trwa zabawa. Edgar, zmęczony życiem z Tigraną, z tęsknotą powraca do swej rodzimej wioski i do Fideli. Tigrana stara się odwróć jego uwagę o tych myśli. Jednak przed pałacem, wśród werbli bębnów i dźwięków trąbek, przechodzi szereg żołnierzy. Edgar czuje pragnienie zrehabilitowania się i aby odkupić swoje winy dołącza do żołnierzy pod dowództwem Franka. Tigrana poprzysięga zemstę.

Akt III

Armia wygrywa bitwę, ale wielu poległo na polu bitwy. W śród nich jest Edgar. Trwają przygotowania do uroczystego pogrzebu. Podczas mowy pogrzebowej Franka, zakapturzony mnich przypomina zgromadzonym o grzechach Edgara. Fidela broni pamięć mężczyzny, którego tak kochała. Oddala się do kościoła, aby pogrążyć się w modlitwie. Jako ostatnia na ceremonii pojawia się Tigrana. Jest zrozpaczona po utracie swojej miłości. Frank oraz mnich obiecują jej złoto i naszyjniki jeśli potwierdzi przed wszystkimi grzechów jakich dopuścił się Edgar. Kiedy żałobnicy powracają mnich ogłasza, że Edgar zdradził własny kraj dla złota, Tigrana potwierdza to zgodnie z umową. Rozgniewany tłum wraz z żołnierzami wywracają trumnę lecz w niej zamiast ciała Edgara znajduje się jedynie zbroja. W tym momencie mnich odkrywa swą prawdziwą tożsamość. To Edgar. Razem z Frankiem uknuli całą tę mistyfikację. Edgar oddala się do Fideli. Jedynej, która była mu wierna i która tak mocno walczyła o jego dobre imię. Gdy Edgar oddala się na krótką chwilę Tigrana, żądna zemsty, zadaje śmiertelny cios nożem prosto w serce Fideli. Kiedy Edgar powraca zdąży jedynie pochwycić bezwładne ciało ukochanej. Żołnierzom udaje się pochwycić Tigranę.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]