Édgar Sosa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Edgar Sosa)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Édgar Sosa
{{{nazwa}}}
Data i miejsce urodzenia 23 sierpnia 1979
Meksyk
Obywatelstwo Meksyk
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior musza
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 54
Zwycięstwa 47
Przez nokauty 28
Porażki 7
Remisy 0
Nieodbyte 0

Édgar Sosa (ur. 23 sierpnia 1979 w Meksyku) – meksykański bokser, były zawodowy mistrz świata organizacji WBC w kategorii junior muszej (do 108 funtów).

Sosa rozpoczął zawodową karierę w 2000. W swoich pierwszych siedemnastu walkach przegrał pięć razy, m.in. z przyszłymi mistrzami świata – Omarem Niño Romero (WBC) i dwukrotnie z Ulisesem Solísem (IBF).

Jednak od września 2003, kiedy to drugi raz przegrał z Solisem, jest niepokonany. Wygrał m.in. z Domingo Guillenem, Francisco Rosasem i byłym mistrzem świata organizacji WBA w kategorii słomkowej Noelem Arambuletem. 14 kwietnia 2007 zdobył wakujące mistrzostwo świata organizacji WBC, pokonując na punkty decyzją większości Amerykanina Briana Vilorię[1] (poprzedni mistrz, Omar Niño Moreno, stracił tytuł po tym, jak w jego organizmie wykryto ślady amfetaminy).

28 lipca 2007 obronił pas mistrzowski, pokonując Luisa Alberto Lazarte. Argentyńczyk został zdyskwalifikowany w dziesiątej rundzie za zadawanie ciosów poniżej pasa[2]. Niecałe dwa miesiące później pokonał przez techniczny nokaut w dziewiątej rundzie Meksykanina Lorenzo Trejo[3]. W ostatniej walce w 2007 pokonał byłego mistrza świata IBF w kategorii słomkowej, Roberto Carlosa Leyvę (TKO w 4 rundzie)[4].

9 lutego 2008 pokonał na punkty Meksykanina Jesusa Iribe[5]. Cztery miesiące później, w piątej obronie swojego tytułu, pokonał przez techniczny nokaut w ósmej rundzie Japończyka Takashi Kunishige[6]. 27 września 2008 roku pokonał na punkty Filipińczyka Sony Boya Jaro, pomimo tego, że w dziewiątej rundzie leżał na deskach i był liczony przez sędziego. W ostatnim pojedynku w 2008 roku pokonał przez techniczny nokaut w siódmej rundzie Juanito Rubillara[7]. Mimo zwycięstwa Sosa mocno ucierpiał – po walce założono mu około 20 szwów[8].

4 kwietnia 2009 roku, w swojej ósmej obronie, pokonał w czwartej rundzie Pornsawana Kratingdaenggyma[9], a 20 czerwca tego samego roku wygrał po technicznym nokaucie w piątej rundzie z Carlosem Melo[10]. 15 września 2009 roku, w dziesiątej obronie swojego tytułu, pokonał przez techniczny nokaut Omara Soto[11].

Tytuł mistrza świata stracił w jedenastej obronie, 21 listopada 2009 roku, po dwóch i pół roku od jego wywalczenia, przegrywając przez techniczny nokaut już w drugiej rundzie z Rodelem Mayolem. Sosa doznał kontuzji w wyniku przypadkowego zderzenia głowami, a chwilę później został znokautowany, w związku z czym sędzia przerwał pojedynek[12].

Na ring powrócił 5 czerwca 2010, nokautując w drugiej rundzie Roberto Carlosa Leyvę. Było to drugie zwycięstwo Sosy nad tym rywalem. Walka odbyła się w kategorii koguciej[13].

Przypisy

  1. Graham Houston: Edgar Sosa W12 Brian Viloria (ang.). Fightwriter.com. [dostęp 07.04.2009].
  2. Ryszard Koczura: Sosa obronił tytuł w wadze junior muszej (pol.). boxing.pl. [dostęp 07.04.2009].
  3. Dan Rafael: Scorecard: Arce bodyshot deflates Rojas (ang.). ESPN.com. [dostęp 07.04.2009].
  4. Dan Rafael: Scorecard: Mayorga-Vargas lives up to its billing (ang.). ESPN.com. [dostęp 07.04.2009].
  5. Ryszard Koczura: Sosa obronił pas WBC (pol.). boxing.pl. [dostęp 07.04.2009].
  6. Boxing Encyclopedia (ang.). [dostęp 07.04.2009].
  7. Sosa KOs Rubillar in seventh to retain WBC light flyweight title (ang.). ESPN.com. [dostęp 07.04.2009].
  8. Sosa odpocznie (pol.). boxing.pl. [dostęp 07.04.2009].
  9. Sosa retains WBC 108 belt! (ang.). Fightnews.com. [dostęp 07.04.2009].
  10. Robert Coster: Full Report: Sosa-Melo! (ang.). Fightnews.com, 21.07.2009. [dostęp 2009-07-14].
  11. Sosa KOs Soto, retains belt (ang.). Fightnews.com, 16.09.2009. [dostęp 2009-10-02].
  12. Mayol takes Sosa’s WBC belt (ang.). Fightnews.com, 22.11.2009. [dostęp 2009-11-22].
  13. Dan Rafael: Cotto proves he's still a force (ang.). ESPN.com, 07.06.2010. [dostęp 2010-06-10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]