Edgard Colle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edgard Colle
Państwo  Belgia
Data i miejsce urodzenia 18 maja 1897
Gandawa
Data i miejsce śmierci 20 kwietnia 1932
Gandawa
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
a b c d e f g h
8
Chessboard480.svg
d4 white pawn
c3 white pawn
d3 white bishop
e3 white pawn
f3 white knight
a2 white pawn
b2 white pawn
d2 white knight
f2 white pawn
g2 white pawn
h2 white pawn
a1 white rook
c1 white bishop
d1 white queen
e1 white king
h1 white rook
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
a b c d e f g h
Charakterystyczne ustawienie
białych bierek w systemie Colle

Edgard[1] Colle (ur. 18 maja 1897 w Gandawie, zm. 20 kwietnia 1932 w Gandawie) – belgijski szachista.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 20. XX wieku był najlepszym szachistą Belgii: pomiędzy 1922 a 1929 rokiem sześciokrotnie zdobył tytuł indywidualnego mistrza kraju[2]. W czasie swojej krótkiej, niespełna 10-letniej kariery, wystąpił w ponad 40 międzynarodowych turniejach, najbardziej spektakularne zwycięstwa odnosząc w Amsterdamie (1926, przed Ksawerym Tartakowerem i Maxem Euwe), Merano (1926, przed Rudolfem Spielmannem, Ksawerym Tartakowerem i Frederickiem Yatesem) oraz w Scarborough (1930 przed Gezą Maroczym i Akibą Rubinsteinem). Inne znaczące osiągnięcia uzyskał w Weston (1926, II m. za Maxem Euwe), Scarborough (1927, I m.), Hastings (1926/27, II m. za Ksawerym Tartakowerem oraz 1928/29, dz. I m. wspólnie z Frankiem Marshallem i Sándorem Takácsem), Barcelonie (1929, III m. za Jose Raulem Capablanką i Ksawerym Tartakowerem), Paryżu (1929, dz. II m. za Ksawerym Tartakowerem, wspólnie z Abrahamem Barantzem i Eugene Znosko-Borowskim) oraz w Rotterdamie (1931, II m. za Salo Landauem).

Edgard Colle był pionierem systemu debiutowego, nazwanego później jego nazwiskiem. Polega on na ustawieniu białymi bierkami charakterystycznej pozycji bierek d2-d4, Sg1-f3, e2-e3, c2-c3, Sb1-d2, Gf1-d3 z późniejszą roszadą i próbą przeforsowania przełomu e3-e4. System spopularyzował inny belgijski szachista, Georges Koltanowski, dlatego nazywany on jest czasami systemem Colle-Koltanowskiego. Z powodu mało aktywnej gry, otwarcie nie jest popularne wśród graczy na poziomie międzynarodowym, spośród arcymistrzów stosowali go Pia Cramling oraz Artur Jusupow.

Przeszkodą w karierze Edgarda Colle było jego słabe zdrowie. Przeszedł trzy poważne operacje, czwartej już nie przeżył.

Według systemu Chessmetrics najwyższy ranking osiągnął w grudniu 1930 r., posiadał wówczas 2619 punktów i zajmował 15. miejsce na świecie[3].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]