Edictum Salvianum
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Edictum Salvianum – zbiór edyktów pretorów miejskich i namiestników prowincji (prawa pretorskiego – ius honorarium), sporządzony ok. 130 roku n.e. przez jurystę Salviusa Iulianusa (Salwiusza Juliana), za cesarza Hadriana. Zbiór ten stał się obowiązującym prawem w Cesarstwie Rzymskim (jako tzw. edykt wieczysty – edictum perpetuum). Zakończył jednocześnie etap rozwoju prawa pretorskiego, będącej częścią prawa rzymskiego.
Bibliografia [edytuj]
- Iwo Jaworski, Zarys powszechnej historii państwa i prawa, Warszawa 1963.
- Michał Sczaniecki, Powszechna historia państwa i prawa, oprac. Katarzyna Sójka-Zielińska, Warszawa 1995.
- Katarzyna Sójka-Zielińska, Historia prawa, Warszawa 1993.
- Słownik cesarzy rzymskich, red. Jan Prostko-Prostyński, Poznań 2001.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Edictum perpetuum praetoris urbani [dostęp 12.01.2012]
