Edith Evans
| Edith Evans | |||||||||||||||||
Edith Evans w roku 1973 |
|||||||||||||||||
| Imię i nazwisko | Edith Mary Evans | ||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 8 lutego 1888 Londyn |
||||||||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 14 października 1976 Cranbrook |
||||||||||||||||
| Zawód | aktorka | ||||||||||||||||
| Współmałżonek | George Booth (1925-1935) | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Dama Edith Mary Evans (ur. 8 lutego 1888 w Londynie, zm. 14 października 1976 w Cranbrook) − brytyjska aktorka, trzykrotnie nominowana do Oscara za role pierwszo i drugoplanowe.
Biografia[edytuj]
Edith Evans urodziła się w Londynie, jako córka sierżanta Edwarda Evansa i jego żony Caroline Ellen Foster. Uczęszczała do St. Michael's Church of England School, który opuściła w wieku 15 lat w 1903 roku. Na scenie teatru zadebiutowała w roku 1912 rolą Violi w sztuce Wieczór Trzech Króli. Przez okres swojej kariery zagrała ponad 150 ról, na deskach takich teatrów jak West End, Old Vic czy Broadway. W kinie zadebiutowała w roku 1915 rolą w filmie Honeymoon for Three. Po dwóch następnych filmach A Welsh Singer i East Is East zrezygnowała z filmu na ponad 30 lat, gdyż uważała że kino nie spełnia jej oczekiwań. W 1946 roku otrzymuje tytuł szlachecki. W roku 1949 powraca do kinematografii, aby zagrać w swoim pierwszym filmie dźwiękowym, mianowicie Dama pikowa. Dziesięć lat później występuje w filmie Historia zakonnicy u boku Audrey Hepburn w roli Matki przełożonej. Evans otrzymuje za rolę nominację do Złotego Globu dla najlepszej aktorki drugoplanowej. W roku 1963 bierze udział w filmie Przygody Toma Jonesa w reżyserii Tony'ego Richardsona. Film odnosi olbrzymi sukces artystyczny, zostaje nagrodzony Oscarem dla Najlepszego Filmu Roku, a sama Evans otrzymuje swoją pierwszą nominację do Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej. Rok później występuje w filmie The Chalk Garden u boku Deborah Kerr, za swoją grę zostaje ponownie nominowana do Oscara i nagrody BAFTA. Jednak za najwybitniejszą rolę Evans uznaje się rola Pani Ross w filmie Szepczące ściany za którą otrzymała Złoty Glob, nagrodę BAFTA i Srebrnego Niedźwiedźia na Berlinalach i swoją trzecią nominację do Oscara, lecz tym razem w kategorii Najlepsza Aktorka Pierwszoplanowa. Jej ostatnim filmem fabularnym były Brzydkie zwyczaje z 1977 roku, gdzie grała wraz z Glendą Jackson, Geraldine Page i Sandy Dennis. Edith Evans zmarła w Cranbrook w wieku 88 lat. Evans była wyznawczynią Stowarzyszenia Chrześcijańskiej Nauki.
Życie prywatne[edytuj]
W latach 1925-1935 była żoną George'a Bootha. Jednak ten zmarł, para nie miała dzieci.
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Edith Evans w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Edith Evans w bazie filmweb.pl
- Edith Evans w NNDB (ang.)
|
|
||
| Poprzednik Anouk Aimée za Kobieta i mężczyzna |
Złoty Glob dla Najlepszej aktorki w filmie dramatycznym 1968 za Szepczące ściany |
Następca Joanne Woodward za Rachelo, Rachelo |
| Poprzednik Elizabeth Taylor za Kto się boi Virginii Woolf? |
BAFTA dla Najlepszej aktorki brytyjskiej 1968 za Szepczące ściany |
Następca Katharine Hepburn za Lew w zimie i Zgadnij, kto przyjdzie na obiad |
| Poprzednik Lola Albright za Lord Love a Duck |
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszej aktorki 1967 za Szepczące ściany |
Następca Stephane Audran za Łanie |