Edith Haisman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Edith Eileen Haisman (ur. 27 października 1896, zm. 20 stycznia 1997) – jedna z najdłużej żyjących pasażerek statku RMS Titanic.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Edith Haisman urodziła się w rodzinie Thomasa Williama Solomona Browna i Elizabeth Catherine Ford w Kolonii Przylądkowej w RPA. Jej ojciec był właścicielem hotelu w Kapsztadzie.

W 1912 roku Edith i jej rodzice dołączyli na pokład Titanica w Southampton w Anglii. Mieli zamiar płynąć do Seattle w stanie Waszyngton, gdzie Thomas Brown planował otworzyć nowy hotel. Ojciec Edith nie przeżył katastrofy, a jego ciało nigdy nie zostało zidentyfikowane, nawet jeśli je odnaleziono. Edith z matką dotarły początkowo do Nowego Jorku, później wyjechały do Seattle by mieszkać z Josephine Acton, ciotką Edith. Obie wróciły do Kapsztadu, a matka Edith ponownie wyszła za mąż i wyjechała do Rodezji. W dniu katastrofy Edith miała 15 lat, lecz nie zapamiętała zbyt wiele.

Edith wyszła za mąż 30 czerwca 1917 roku z Frederickiem Thankfulem Haismanem, poznanym pół roku wcześniej. Mieli razem dziewięcioro dzieci. Mieszkali w RPA, Australii, aż w końcu osiedlili się w Southampton. Frederick zmarł w 1977 roku.

Edith Haisman zmarła 20 stycznia 1997 roku w Southampton.