Edmund Campion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Edmund (SJ)
prezbiter
męczennik
Campion.jpg
Data urodzenia 25 stycznia 1540
Londyn
Data śmierci 1 grudnia 1581
Tyburn
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data beatyfikacji 9 grudnia 1886
przez Leona XIII
Data kanonizacji 25 października 1970
przez Pawła VI
Wspomnienie 1 grudnia
Atrybuty strzała
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Edmund Campion SJ (ur. 25 stycznia 1540 w Londynie, zm. 1 grudnia 1581 w Tyburn) – święty Kościoła katolickiego, jezuita, męczennik[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Na studiach, które odbywał na Uniwersytecie Oxfordzkim został mistrzem sztuk wyzwolonych (1564), a wkrótce przyjął najniższy stopnień hierarchii kapłaństwa anglikańskiego. Jego propapieskie sympatie przekreśliły wcześniej dobrze się zapowiadającą karierę uniwersytecką. Studia Ojców Kościoła i męczeństwo współczesnych mu katolików skierowały go ku katolicyzmowi. Wobec represji i groźby dalszych prześladowań po ucieczce z aresztu dotarł do Douai by podjąć naukę w studium anglikańskim. Po ukończeniu studiów teologicznych wykładał homiletykę. W latach 1573-73 przebywał w Rzymie podejmując starania o przyjęcie w szeregi Towarzystwa Jezusowego. Do Czech wysłany został z Wawrzyńcem Maggio (pierwszym prowincjałem polskich jezuitów) i tam odbył nowicjat. Jeszcze przed otrzymaniem święceń kapłańskich (1579) wykładał retorykę i działał w Sodalicji Mariańskiej. Na wezwanie papieża Grzegorza XIII stawił się w Rzymie i przyjął misję w Anglii.

Edmund Campion był mówcą i misjonarzem, autorem dramatów, opublikował także Dziesięć mocnych dowodów, iż adwersarze Kościoła w porządnej dysputacji upaść muszą (pierwsze dwa polskie wydania w przekładzie Piotra Skargi i Kaspra Witkowskiego opublikowane zostały w Wilnie w 1584 roku) i ta publikacja sprowadziła na niego aresztowanie.

Wielokrotni poddawany był torturom, a 14 listopada 1581 stanął przed sądem oskarżony o zdradę stanu. Proces zakończył się wyrokiem skazującym na karę śmierci. Męczeństwo dopełnione zostało egzekucją poprzez wymierzenie kary powieszenia, otwarcia wnętrzności i poćwiartowania w londyńskim miejscu skazań Tyburn. Według jednego z naocznych świadków, postawa Campiona w czasie egzekucji pociągnęła do powrotu do wiary katolickiej kilka tysięcy osób[2]. Zginął razem z Aleksandrem Briantem i Rudolfem Sherwinem.

Jego wspomnienie obchodzone jest w dzienną rocznicę śmierci. Atrybutem świętego, przedstawianego w ikonografii w stroju jezuity jest strzała[3].

Beatyfikowany przez papieża Leona XIII 9 grudnia 1886 roku, a kanonizowany w grupie Czterdziestu męczenników Anglii i Walii przez Pawła VI 25 października 1970 roku[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. St. Edmund Campion (ang.). [dostęp 2011-12-15].
  2. Evelyn Waugh: Edmund Campion. s. 166.
  3. Święty Edmund Campion, prezbiter i męczennik. [dostęp 2011-12-15].
  4. Antonio Borrelli: Sant' Edmondo Campion (wł.). [dostęp 2009-12-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]