Edmund Szoka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Edmund Casimir Szoka)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Edmund Szoka
kardynał prezbiter
Herb Edmund Szoka To live in faith
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 14 września 1927
Grand Rapids
Data i miejsce śmierci 20 sierpnia 2014
Novi
Gubernator Państwa Watykańskiego
Okres sprawowania 1997 - 2006
Przwodniczący Prefektury Spraw Ekonomicznych Stolicy Apostolskiej
Okres sprawowania 1990-1997
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 5 czerwca 1954
Nominacja biskupia 11 czerwca 1971
Sakra biskupia 20 lipca 1971
Kreacja kardynalska 28 czerwca 1988
Jan Paweł II
Kościół tytularny Ss. Andrea e Gregorio al Monte Celio
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 20 lipca 1971
Konsekrator John Francis Dearden
Współkonsekratorzy Charles Salatka
Joseph Crescent McKinney

Edmund Casimir Szoka (ur. 14 września 1927 w Grand Rapids, Michigan, zm. 20 sierpnia 2014[1] w Novi), amerykański duchowny katolicki, arcybiskup Detroit, Gubernator Państwa Watykańskiego, kardynał.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny polskich emigrantów, syn Kazimierza i Marii z domu Wolgat. Studiował w kilku seminariach amerykańskich (Seminarium Św. Pawła w Grand Rapids, Seminarium Najświętszego Serca w Detroit, Międzydiecezjalnym Seminarium Św. Jana w Plymouth) oraz na Papieskim Uniwersytecie Urbaniana w Rzymie (1957-1959). Przyjął święcenia kapłańskie 5 czerwca 1954 w Marquette. Pracował jako duszpasterz i sekretarz biskupa Saginaw, był również kapelanem bazy wojsk lotniczych. Po powrocie z uzupełniających studiów w Rzymie wykonywał obowiązki wikariusza generalnego i kanclerza diecezji Marquette. W listopadzie 1963 został obdarzony tytułem prałata honorowego Jego Świątobliwości.

11 czerwca 1971 roku został mianowany przez papieża Pawła VI biskupem Gaylord i przyjął sakrę biskupią 20 lipca 1971 z rąk kardynała Johna Deardena (arcybiskupa Detroit). 21 marca 1981 przeszedł na stolicę arcybiskupią Detroit. Uczestniczył w wielu sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie. W czerwcu 1988 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera Ss. Andrea e Gregorio al Monte Celio.

Od 1989 uczestniczył w pracach Komisji Kardynalskiej ds. badania Organizacyjnych i Ekonomicznych Problemów Stolicy Świętej. W styczniu 1990 przeszedł do pracy w Watykanie, objął funkcję prezydenta Prefektury Spraw Ekonomicznych Stolicy Świętej; w związku z nową funkcją zrezygnował z kierowania archidiecezją Detroit (kwiecień 1990, zastąpił go przyszły kardynał Adam Maida, dotychczasowy biskup Green Bay). Od października 1997 pełnił funkcję prezydenta Papieskiej Komisji Państwa Watykańskiego. Z funkcji tej złożył rezygnację w czerwcu 2006; papież Benedykt XVI rezygnację przyjął, ale z powierzeniem kardynałowi Szoka pełnienia obowiązków do połowy września 2006 (następcą został arcybiskup Giovanni Lajolo). Kardynał Szoka wielokrotnie reprezentował papieża Jana Pawła II w charakterze jego specjalnego wysłannika na uroczystościach religijnych i rocznicowych.

Brał udział w konklawe 2005, które wybrało papieża Benedykta XVI.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
John Francis Dearden
Template-Metropolitan Archbishop.svg Arcybiskup Detroit
1981-1990
Template-Metropolitan Archbishop.svg Następca
Adam Maida

Przypisy

  1. Zmarł kard. Edmund Casimir Szoka. [dostęp 2014-08-21].