Edmund Heines

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Edmund Heines
Edmund Heines
Data i miejsce urodzenia 21 lipca 1897
Monachium
Data i miejsce śmierci 30 czerwca 1934
Więzienie Stadelheim
Zawód polityk
Edmund Heines (drugi z lewej), Heinrich Himmler i Franz Ritter von Epp, 1933

Edmund Heines (ur. 21 lipca 1897 w Monachium, zm. 30 czerwca 1934 w monachijskim więzieniu Stadelheim) – niemiecki wojskowy i polityk, gauleiter NSDAP, poseł do Reichstagu (1930–1933), dowódca SA, prezydent policji we Wrocławiu. Zamordowany podczas nocy długich noży.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Uczestniczył jako ochotnik w I wojnie światowej[1] a po jej zakończeniu wstąpił najpierw do Freikorpsu Oberland a następnie do Freikorpsu Gerharda Roßbacha[2]. W 1920 dowodził oddziałami Roßbacha, które stacjonowały w powiecie gryfińskim. Po otrzymaniu informacji, że jeden z pracowników rolnych zamierza zdradzić policji szczegóły nielegalnego transportu broni, Heines wraz z towarzyszami zabił podejrzanego o zdradę. Następnie zbiegł do Bawarii, gdzie nie sięgał pruski wymiar sprawiedliwości[2].

Heines uczestniczył w puczu monachijskim. Aresztowany w 1923[1]. 2 września 1926 bawarski oddział Freikorpsu Roßbacha pod dowództwem Heinesa został wcielony do SA[3]. W opisie policyjnego informatora, Heines był najbardziej przedsiębiorczym i gorliwym dowódcą w strukturach monachijskiego SA[4].

W maju 1927 Heines był jednym z przywódców rebelii monachijskiego SA przeciwko polityce prowadzenia NSDAP i niedostatecznym funduszom na finansowanie SA[3]. Wraz z zaprzyjaźnionym dowódcą oddziału szturmowego Nr 1 Hansem Rauscherem dążył do obalenia szefa SA w Monachium[5]. Pod koniec maja 1927 Heines został wykluczony z SA i z NSDAP a Rauscher opuścił partię dobrowolnie. Heines założył własne struktury, do których z sukcesem werbował SA-manów – do nowych oddziałów Heinesa przeszło ok. jednej trzeciej z trzystu członków SA[5]. W 1929 Heines został zrehabilitowany[3] i od sierpnia tego roku sprawował funkcję dowódcy SA-Standarte w powiecie monachijskim[6].

W 1928 Heines został pociągnięty do odpowiedzialności za zabójstwo z 1920 i skazany przez sąd w Szczecinie na pięć lat więzienia – dzięki amnestii wyszedł na wolność już rok później[1].

W latach 1930–1933 poseł do Reichstagu z ramienia NSDAP[7]. Od 1930 członek najwyższych władz SA a od 1931 dowódca SA na tereny Śląska[1] – zastąpił na tym stanowisku Waltera Stennesa po reorganizacji SA na terenach wschodnich przeprowadzonej przez Ernsta Röhma[8]. Od 1933 prezydent policji we Wrocławiu[1]. W tej funkcji odpowiedzialny za powstanie obozu koncentracyjnego KZ Dürrgoy, który był nazywany jego prywatnym obozem[9].

Zastrzelony w 1934 podczas nocy długich noży – zaskoczony przez członków Leibstandarte Hitlera w łóżku z przyjacielem[10], co było później wykorzystywane przez propagandystów Josepha Goebbelsa w przedstawianiu moralnego upadku SA[11].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bundesarchiv: „Akten der Reichskanzlei. Weimarer Republik” online: Heines, Edmund (niem.). www.bundesarchiv.de. [dostęp 2010-11-05].
  2. 2,0 2,1 Bernhard Sauer: Goebbels' „Rabauken“. Zur Geschichte der SA in Berlin-Brandenburg.. W: Berlin in Geschichte und Gegenwart. Jahrbuch des Landesarchivs. Berlin: 2006, s. 148. (niem.)
  3. 3,0 3,1 3,2 Historisches Lexikon Bayerns: Sturmabteilung (SA), 1921–1923/1925–1945 (niem.). [dostęp 2010-11-03].
  4. Mathias Rösch: Die Münchner NSDAP 1925-1933: eine Untersuchung zur inneren Struktur der NSDAP in der Weimarer Republik. Oldenbourg Wissenschaftsverlag, 2002, s. 159-160. ISBN 3486566709. [dostęp 11-11-2010]. (niem.)
  5. 5,0 5,1 Mathias Rösch: Die Münchner NSDAP 1925-1933: eine Untersuchung zur inneren Struktur der NSDAP in der Weimarer Republik. Oldenbourg Wissenschaftsverlag, 2002, s. 160. ISBN 3486566709. [dostęp 11-11-2010]. (niem.)
  6. Mathias Rösch: Die Münchner NSDAP 1925-1933: eine Untersuchung zur inneren Struktur der NSDAP in der Weimarer Republik. Oldenbourg Wissenschaftsverlag, 2002, s. 241. ISBN 3486566709. [dostęp 11-11-2010]. (niem.)
  7. Datenbank der deutschen Parlamentsabgeordneten Basis: Parlamentsalmanache/Reichstagshandbücher 1867–1938. Heines, Edmund (niem.). [dostęp 2010-11-09].
  8. Russel Lemmons: Goebbels and Der Angriff. University Press of Kentucky, 1994, s. 83. ISBN 0813118484. [dostęp 5-11-2010]. (ang.)
  9. Wolfgang Benz, Barbara Distel, Angelika Königseder: Der Ort des Terrors: Geschichte der nationalsozialistischen Konzentrationslager. C.H.Beck, 2005, s. 84. ISBN 3406529623. [dostęp 11-11-2010]. (niem.)
  10. Bernhard Sauer: Goebbels' „Rabauken“. Zur Geschichte der SA in Berlin-Brandenburg.. W: Berlin in Geschichte und Gegenwart. Jahrbuch des Landesarchivs. Berlin: 2006, s. 144. (niem.)
  11. Ian Kershaw: Hitler. 1889-1936 Hubris. New York, London: W.W. Norton, 2000, s. 514. ISBN 9780393320350. (ang.)