Edmund Męclewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Edmund Męclewski
Data i miejsce urodzenia 18 grudnia 1913
Dortmund
Data i miejsce śmierci 5 maja 1992
Warszawa
Poseł IX kadencji Sejmu PRL
Przynależność polityczna poseł bezpartyjny
Okres urzędowania od 13 października 1985
do 3 czerwca 1989
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Walecznych Warszawski Krzyż Powstańczy Złoty Medal "Za zasługi dla obronności kraju" Srebrny Medal "Za zasługi dla obronności kraju"

Edmund Męclewski (ur. 18 grudnia 1913 w Dortmundzie, zm. 5 maja 1992 w Warszawie) – polski dziennikarz i publicysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1936 ukończył Wydział Filologii Polskiej Uniwersytetu Poznańskiego. Pracownik redakcji "Dziennika Narodowego" w Rogoźnie (1930), redakcji "Kuriera Poznańskiego" (1931–1939). W latach 1930–1939 członek Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół", następnie w latach 1940–1945 tajnego Zrzeszenia Ziem Zachodnich. Podczas II wojny światowej był także członkiem organizacji Ojczyzna, współpracownikiem Delegatury Rządu na Kraj i redaktorem prasy konspiracyjnej ("Biuletyn Zachodni", "Zachodnie Ziemie Rzeczypospolitej", "Zachodnia Straż Rzeczypospolitej"). Członek Batalionu im Waleriana Łukasińskiego AK. W latach 1945–1949 oraz 1956–1964 pełnił funkcję redaktora naczelnego Zachodniej Agencji Prasowej. Dyrektor Biura Prac Kongresowych MSZ (1946–1949). W latach 1949–1956 dyrektor Biura Wydawnictw Polskiego Radia. W latach 1964–1967 był korespondentem Polskiego Radia i Telewizji w NRD i Berlinie Zachodnim. Był stałym komentatorem Dziennika Telewizyjnego (1968–1978 i od 1980). Założyciel i członek Towarzystwa Rozwoju Ziem Zachodnich (1957–1972) oraz Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (1951–1982). Od 1986 do 1990 zajmował stanowisko przewodniczącego Stowarzyszenia Wisła–Odra.

Grób Edmunda Męclewskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Pełnił mandat posła na Sejm PRL VI, VII, VIII i IX kadencji (bezpartyjny)[1]. Wchodził także w skład centralnych władz Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego. W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego. W latach 1988–1990 członek Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa[2].

Odznaczenia (wybrane)[edytuj | edytuj kod]

Twórczość książkowa[edytuj | edytuj kod]

  • Walka graniczna trwa, 1939
  • Powrót Polski nad Odrę, Nysę Łużycką i Bałtyk, Warszawa 1970
  • Niemcy w Europie, 1974
  • Nie przezwyciężona przeszłość, Warszawa 1977
  • Rachunek zbrodni, Warszawa 1978
  • Spadkobiercy Rzeszy (t. 1–3), KAW, Warszawa 1978–1979

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Męclewski Edmund, Encyklopedia PWN
  • Kto jest kim w Polsce 1984, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1984, str. 610–611