Edouard Gagnon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Édouard Gagnon
kardynał prezbiter
Herb Édouard Gagnon Ad Obediendum Fidei
Ku posłuszeństwu wiary
Kraj działania  Kanada
Data i miejsce urodzenia 15 stycznia 1918
Port-Daniel
Data i miejsce śmierci 25 sierpnia 2007
Montreal
przewodniczący Papieskiej Rady ds. Rodziny
Okres sprawowania 1983 - 1990
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 15 sierpnia 1940
Nominacja biskupia 19 lutego 1969
biskup Saint Paul in Alberta
Sakra biskupia 25 marca 1969
Kreacja kardynalska 25 maja 1985
S. Elena fuori Porta Prenestina
Jan Paweł II
Kościół tytularny S. Marcello

Édouard Gagnon (ur. 15 stycznia 1918 w Port-Daniel, zm. 25 sierpnia 2007 w Montrealu), kanadyjski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.

Studiował w seminarium w Montrealu (gdzie obronił doktorat z teologii) i na Uniwersytecie w Laval (obronił doktorat prawa w 1944). Wstąpił do Towarzystwa Księży Św. Sulpicjusza (PSS), święcenia kapłańskie przyjął 15 sierpnia 1940 w Montrealu. Pracował jako wykładowca seminarium w Montrealu, był prawnikiem trybunału archidiecezjalnego; w latach 1954-1960 i 1965-1966 pełnił funkcję rektora Wyższego Seminarium Św. Bonifacego w Manitobie, a 1960-1965 rektora seminarium w kolumbijskim Manizales. Od 1964 był ekspertem Soboru Watykańskiego II. Pod koniec lat 60. stał na czele prowincji zakonnych w Kanadzie, Japonii i Ameryce Łacińskiej.

19 lutego 1969 został mianowany biskupem Saint Paul in Alberta; odebrał sakrę biskupią 25 marca 1969 z rąk arcybiskupa Emmanuele Clarizio, delegata apostolskiego w Kanadzie. Zrezygnował z rządów diecezją kanadyjską w maju 1972 i przeniósł się do Rzymu. Został promowany na arcybiskupa tytularnego Iustiniana Prima i objął obowiązki w Papieskim Komitecie ds. Rodziny. Był również rektorem Papieskiego Komitetu Kanadyjskiego w Rzymie. Od 1973 był wiceprezydentem Papieskiego Komitetu ds. Rodziny i stał na czele delegacji Watykanu na Międzynarodową Konferencję Ludnościową w Bukareszcie w sierpniu 1974. Brał również udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie.

Od lipca 1983 (po śmierci kardynała Jamesa Knoxa) pełnił funkcję proprezydenta Papieskiej Rady ds. Rodziny. W maju 1985 Jan Paweł II mianował go kardynałem, nadając diakonię S. Elena fuori Porta Prenestina; po nominacji kardynalskiej Gagnon został pełnoprawnym prezydentem Papieskiej Rady. Z funkcji tej zrezygnował w listopadzie 1990, wkrótce (styczeń 1991) objął stanowisko prezydenta Papieskiego Komitetu ds. Międzynarodowych Kongresów Eucharystycznych. Ostatecznie przeszedł na emeryturę w Kurii Rzymskiej w marcu 2001. Miał już wówczas ukończone 80 lat i od kilku lat nie posiadał prawa udziału w konklawe. Od stycznia 1996 był kardynałem prezbiterem, z tytułem prezbiterskim S. Marcello.

W 1993 został odznaczony Orderem Kanady.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]