Eduard Markarow

Eduard Markarow
Imię i nazwisko	Eduard Artemowicz Markarow
Data i miejsce urodzenia	20 czerwca 1942 Erywań, Azerbejdżańska SRR
Pozycja	napastnik
Wzrost	164 cm
Masa ciała	62 kh
Kariera juniorska
1954–1959	Łokomotiw Baku
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1959–1960 1961–1970 1971–1975	Torpedo Armawir Nieftianik/Neftçi Baku Ararat Erywań	? (?) 251 (88) 119 (41)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1966–1968	ZSRR	3 (0)
Kariera trenerska
Lata	Klub/reprezentacja
1975–1976 1984–1985 1986–1991 1992 1992–1994 1995–1996 1995–1999 2000–2001 2002 2008 2008–2010 2010– 2011	Ararat Erywań Ararat Erywań (asystent) ZSRR U-18 (asystent) Malatia Erywań Armenia Erebuni Erywań Homenetmen Bejrut Mika Asztarak Mika Erywań Kilikia Erywań Kilikia Erywań (konsultant) Mika Erywań (wiceprezes) Mika Erywań (p.o.)

Eduard Markarow, orm. Էդուարդ Մարգարով, ros. Эдуард Артёмович Маркаров (ur. 20 czerwca 1942 w Baku, Azerbejdżańska SRR) – ormiański piłkarz pochodzenia żydowskiego, grający na pozycji napastnika, reprezentant Związku Radzieckiego, trener i działacz piłkarski.

Kariera piłkarska

Kariera klubowa

Wychowanek klubu Łokomotiw Baku. Pierwszy trener - jego ojciec Artiom Markarow, który wcześniej również był profesjonalnym piłkarzem. W 1959 rozpoczął karierę piłkarską w drugoligowej drużynie Torpedo Armawir, skąd w 1961 przeszedł do Nieftianika Baku. Pod koniec lat 60. XX wieku co raz częściej doznawał kontuzji, dlatego zdecydował się na zmianę sytuacji i w 1971 roku przeniósł się do Ararata Erywań. Z klubem osiągnął swoje największe sukcesy. W 1975 zakończył karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna

Jako zawodnik Nieftianika Baku 5 czerwca 1966 zadebiutował w radzieckiej drużynie narodowej w meczu z Francją. Wystąpił na mistrzostwach świata w Anglii w 1966. Ostatni mecz w barwach ZSRR rozegrał 1 sierpnia 1968. Ogółem rozegrał 3 oficjalne spotkania międzynarodowe.

Kariera trenerska

Pracę szkoleniową rozpoczął dość niespodziewanie. Ararat Erywań opuścił trener Wiktor Masłow, a on jako najbardziej doświadczony piłkarz w zespole (33 lata) objął stanowisko trenerskie. Po udanym debiucie jednak odszedł z Ararata i rozpoczął szkolenie dzieci w krajowej szkole Ormiańskiej SSR. W 1979 roku udał się do Algierii, aby wykładać w tamtejszym Instytucie Nauki i Sportu. Po powrocie do ojczyzny, ponownie przystąpił do pracy w Araracie jako asystent trenera Nikity Simoniana. Przed upadkiem Związku Radzieckiego pomagał trenować juniorską reprezentację ZSRR. Potem pracował z ormiańskimi zespołami Malatia Erywań i Erebuni Erywań. Przez pewien czas bez sukcesów prowadził reprezentację Armenii. W okresie od 1995 do 1999 pracował w Libanie, gdzie trenował Homenetmen Bejrut, z którym został wicemistrzem i zdobywcą Pucharu Libanu. W latach 2001-2002 pełnił funkcje wiceprezesa w klubie Mika Asztarak. W 2008 objął stanowisko głównego trenera klubu Kilikia Erywań. Od momentu przyjścia Markarowa zespół poprawił swoje wyniki, jednak pozostał na ostatnim miejscu. Pod koniec roku Makarow dobrowolnie zrezygnował z dalszego prowadzenia zespołu i przeniósł się na stanowisko trenera-konsultanta klubu. Od roku 2010 pracował na stanowisku wiceprezesa i dyrektora szkoły piłkarskiej klubu Mika Erywań. Po tym jak odszedł trener Miki, stanowisko głównego trenera zostało zaproponowane Markarowu. Od czerwca do lipca 2011 r. pełnił obowiązki trenera klubu.

Sukcesy i odznaczenia

Sukcesy klubowe

• mistrz ZSRR: 1973
• wicemistrz ZSRR: 1971
• brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1966
• zdobywca Pucharu ZSRR: 1973, 1975

Sukcesy reprezentacyjne

• 4 miejsce w finale Mistrzostw Świata: 1966

Sukcesy trenerskie

• wicemistrz ZSRR: 1976 (w.)
• zdobywca Pucharu ZSRR: 1975
• finalista Pucharu ZSRR: 1976
• wicemistrz Libanu: 1997
• zdobywca Pucharu Libanu: 1999
• zdobywca Pucharu Armenii: 2000, 2001

Sukcesy indywidualne

• król strzelców mistrzostw ZSRR: 1962 (16 goli)
• król strzelców Pucharu Mistrzów Europejskich w sezonie 1975
• 6-krotnie wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: Nr 2 (1973), Nr 3 (1971, 1975)
• członek klubu najlepszych strzelców ZSRR: 159 goli

Odznaczenia

• tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR
• tytuł Zasłużonego Trenera Armenii
• Medal "Za Zasługi przed Ojczyzną" I klasy: 2011

Linki zewnętrzne

• Statystyki na KLISF (ros.)
• Profil na PlayerHistory (ang.)
• Sylwetka zawodnika na rusteam.permian.ru (ros.)
• Statystyki na National Football Teams (ang.)