Eduardo Antunes Coimbra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edu
Edu Coimbra.JPG
Imię i nazwisko Eduardo Antunes Coimbra
Data i miejsce
urodzenia
5 lutego 1947
Rio de Janeiro, Brazylia 
Pozycja ofensywny pomocnik
Wzrost 164 cm
Masa ciała 62 kg
Kariera juniorska
1960-1966 América
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1966-1974
1975
1975
1975-1976
1976
1977-1978
1978
1979
1980-1981
América
Vasco da Gama
Bahia
Flamengo
Colorado
Joinville
Colorado
Brasília
Campo Grande
402 (212)

18 (1)
23 (7)

9 (2)
8 (2)
6 (1)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1967  Brazylia 2 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1982-1983
1983-1984
1984-1985
1986
1987


1989
1990
1992
1993



1995
2002-2006
2006-2008
2008-2009
2009
2009-2010
América
 Brazylia
Vasco da Gama
 Irak
Joinville
Criciúma
Barcelona SC
Coritiba
Botafogo
Remo
Fluminense
Sport Boys
Veracruz
Campo Grande
Kashima Antlers
 Japonia (asystent)
Fenerbahçe (asystent)
Bunyodkor (asystent)
CSKA Moskwa (asystent)
Olympiakos (asystent)

Eduardo Antunes Coimbra znany jako Edu lub Eduardo Coimbra (ur. 5 lutego 1947 w Rio de Janeiro) - piłkarz i trener brazylijski, występujący podczas kariery na pozycji ofensywnego pomocnika. Starszy brat Zico.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Edu rozpoczął w klubie Américe Rio de Janeiro w 1966 roku. W lidze brazylijskiej zadebiutował 8 sierpnia 1971 w zremisowanym 0-0 meczu z Botafogo Rio de Janeiro[1]. W Américe Edu rozegrał 402 mecze, w których strzelił 212 bramek. W 1975 występował w Vasco da Gama Rio de Janeiro i Bahii Salvador. Z Bahią zdobył mistrzostwo stanu Bahia - Campeonato Baiano w 1975 roku. W latach 1975-1976 był zawodnikiem Flamengo Rio de Janeiro, gdzie występował ze swoim słynnym bratem - Zico.

W kolejnych latach Edu występował w Joinville EC, Colorado Kurytyba i Brasílii FC. W Brasílii 28 października 1979 w przegranym 1-4 derbowym meczu z Gamą Brasília Edu po raz ostatni wystąpił w lidze[2]. Ogółem w latach 1971-1979 wystąpił w lidze w 86 meczach, w których strzelił 12 bramek. Karierę piłkarską Geraldo zakończył w 1981 roku w Campo Grande Rio de Janeiro.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Brazylii zadebiutował 25 czerwca 1967 w zremisowanym 0-0 meczu z reprezentacją Urugwaju w Copa Rio Branco 1967. Drugi i ostatni raz w reprezentacji wystąpił trzy dni później w meczu z tym samym rywalem. Dzięki remisowi 2-2 Brazylia zdobył Copa Rio Branco.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Zaraz po zakończeniu kariery piłkarskiej Edu został trenerem. W latach 1982-1983 prowadził swój były klub Amérikę Rio de Janeiro. W Américe 23 stycznia 1983 w wygranym 2-1 wyjazdowym meczu Atlético Mineiro Belo Horizonte Edu zadebiutował w I lidze brazylijskiej[3]. W 1984 Edu był selekcjonerem reprezentacji Brazylii. Prowadził ją tylko w trzech towarzyskich meczach z Anglią (0-2), Argentyną (0-0) oraz Urugwajem (1-0). W latach 1984-1985 był trenerem Vasco da Gama Rio de Janeiro. W 1986 prowadził reprezentację Iraku.

W 1987 trenował Joinville EC, z którym zdobył mistrzostwo stanu Santa Catarina - Campeonato Catarinense. W 1989 zdobył z Coritibą mistrzostwo stanu Parana - Campeonato Paranaense. W 1990 zdobył z Botafogo mistrzostwo stanu Rio de Janeiro - Campeonato Carioca. W pierwszej połowie lat 90. Edu trenował m.in. Remo Belém, Fluminense Rio de Janeiro, meksykański Veracruz czy japońską Kashimę Antlers. Od 2002 pełni rolę asystenta swojego brata - Zico w prowadzonych przez niego zespołach.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Miniencyklopedia Piłka Nożna nr 11-12 2004, Historia meczów reprezentacji Brazylii 1957-2004, Oficyna wydawnicza ATUT, Wrocław 2004, ISSN 1644-8189, str. 18, 44.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]