Edward Arthur Milne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
stoją od lewej: Mark Gertler, Hewy Levy, Walter J. Turner, Edward Arthur Milne; siedzą: Ralph Hodgson, John William Navin Sullivan i S. S. Koteliansky. Londyn, 1928

Edward Arthur Milne (ur. 14 lutego 1896 w Hull, Yorkshire, zm. 21 września 1950 w Dublinie) – angielski matematyk, astrofizyk i kosmolog, twórca teorii alternatywnej do teorii względności, prezes Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego[1].

Pochodził z rodziny nauczycieli, po ukończeniu szkoły w Hull rozpoczął studia w Trinity College (Cambridge). Wada wzroku nie pozwoliła mu na aktywny udział w I wojnie światowej, ale w 1916 roku działał w zespole prowadzącym badania nad obroną przeciwlotniczą. W 1919 roku powrócił do Cambridge, a w 1920 został asystentem dyrektora w tamtejszym Solar Physics Observatory. Pracował tam przez pięć lat, kolejne trzy spędził na University of Manchester, gdzie wykładał matematykę. W 1929 roku objął stanowisko profesora matematyki (Rouse Ball Professor of Mathematics) na Oxford University. Wraz z Harrym Plaskettem znacznie rozwinęli astrofizykę na tej uczelni.

Prowadził badania nad matematyczną teorią struktur gwiazdowych, opisał sposób, w jaki molekuły wydostają się z atmosfery gwiezdnej i planetarnej, co pozwoliło na wyjaśnienie pochodzenia wiatru gwiazdowego. Milne stał się znany dzięki przeprowadzeniu z sir R. H. Fowlerem pionierskich badań ciśnień na różnych poziomach gwiezdnych atmosfer. Wykazał też, że Słońce może wyrzucać atomy z prędkością do 1600 km/s. W 1929 zajął się problematyką powstawania gwiazd i procesami zachodzącymi w ich wnętrzu. Wyniki tych badań pozwoliły wyjaśnić powstawanie białych karłów.[2]

W późniejszym czasie zwrócił swoje zainteresowania w stronę kosmologii. Był twórcą alternatywnej teorii względności kinematycznej[3] (nie zyskała ona uznania, ale spowodowała zintensyfikowanie badań w tej dziedzinie) oraz modelu kosmologicznego, zwanego modelem Milne'a.

Wyróżnienia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Jego imieniem nazwano krater Milne na Księżycu.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • The White Dwarf Stars, Oxford: Clarendon Press, 1932.
  • Relativity, gravitation and world-structure, Oxford: Clarendon Press, 1935.
  • The Inverse Square Law of Gravitation, London: Harrison and Son, 1936.
  • The Fundamental Concepts of Natural Philosophy, Edinburgh: Oliver & Boyd, 1943.
  • Kinematic relativity; a sequel to Relativity, gravitation and world structure, Oxford: Clarendon Press, 1948.
  • Vectorial Mechanics, New York: Interscience Publishers, 1948.
  • Modern Cosmology and the Christian Idea of God, Oxford: Clarendon Press, 1952.
  • Sir James Jeans: A Biography, Cambridge University Press, 1952.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Edward Arthur Milne (ang.). [dostęp 25 lipca 2009].
  2. Encyklopedia Britannica. Poznań: 2006, s. 93-94. ISBN 978-83-60563-25-0.
  3. Encyclopaedia Britannica: Edward Arthur Milne (ang.). [dostęp 25 lipca 2009].
  4. Edward Arthur Milne (ang.). [dostęp 25 lipca 2009].