Edward Białogłowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Edward Białogłowski
Biskup tytularny Pomarii
Edward Białogłowski
In virtute Spiritus Sancto
W mocy Ducha Świętego
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 8 stycznia 1947
Rzeplin
Biskup pomocniczy przemyski
Okres sprawowania 1988–1992
Biskup pomocniczy rzeszowski
Okres sprawowania od 1992
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 17 czerwca 1972
Nominacja biskupia 30 listopada 1987
Sakra biskupia 6 stycznia 1988
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 6 stycznia 1988
Konsekrator Ignacy Tokarczuk
Współkonsekratorzy Jerzy Ablewicz
Marian Jaworski

Edward Eugeniusz Białogłowski[1] (ur. 8 stycznia 1947 w Rzeplinie) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor teologii dogmatycznej, biskup pomocniczy przemyski w latach 1988–1992, biskup pomocniczy rzeszowski od 1992.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 8 stycznia 1947 w Rzeplinie. Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Jarosławiu[2].

W latach 1965–1972 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. Były one przerwane w latach 1966–1968 przymusową służbą wojskową w jednostce kleryckiej w Bartoszycach[2]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 17 czerwca 1972 Ignacy Tokarczuk, biskup diecezjalny przemyski[1].

W latach 1979–1983 odbył studia specjalistyczne w zakresie teologii dogmatycznej na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, które ukończył ze stopniem doktora[2].

Prezbiter[edytuj | edytuj kod]

W latach 1972–1974 był wikariuszem w Szebniach, w latach 1974–1979 w Krośnie-Polance, a w latach 1981–1983 w Chmielowie[2].

Po ukończeniu studiów doktoranckich pracował w latach 1983–1985 jako notariusz kurii biskupiej w Przemyślu, będąc jednocześnie sekretarzem biskupa Ignacego Tokarczuka. W latach 1985–1986 pełnił funkcję kapelana sióstr służebniczek starowiejskich w Prałkowcach[2].

W przemyskim seminarium duchownym w latach 1985–1991 prowadził wykłady z teologii dogmatycznej, zaś w latach 1986–1988 był ojcem duchownym alumnów[2].

Biskup[edytuj | edytuj kod]

30 listopada 1987 został prekonizowany biskupem pomocniczym diecezji przemyskiej i biskupem tytularnym Pomarii. Święcenia biskupie otrzymał 6 stycznia 1988[2]. Udzielił mu ich biskup diecezjalny przemyski Ignacy Tokarczuk z towarzyszeniem arcybiskupa Jerzego Ablewicza, biskupa diecezjalnego tarnowskiego, i biskupa Mariana Jaworskiego, administratora apostolskiego lwowskiego[1]. Jako dewizę biskupią przyjął słowa „In virtute Spiritus Sancti” (W mocy Ducha Świętego)[2].

W diecezji objął urząd wikariusza generalnego. Pełnił funkcję przewodniczącego wydziału nauki chrześcijańskiej, był duszpasterzem i koordynatorem Ruchu Światło-Życie. Od 1990 rezydował na terenie parafii farnej w Rzeszowie[2].

25 marca 1992 został mianowany biskupem pomocniczym nowo utworzonej diecezji rzeszowskiej[3]. Objął urząd wikariusza generalnego diecezji[2]. Został przewodniczącym wydziału katechetycznego kurii diecezjalnej[3], a także diecezjalnej komisji liturgicznej i zespołu cenzorów kościelnych[2]. Przewodniczył też Komisji Głównej I Synodu Diecezji Rzeszowskiej. Wszedł w skład kolegium konsultorów i rady kapłańskiej[2].

Został wykładowcą rzeszowskiej filii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (od 2001 Uniwersytetu Rzeszowskiego) i Wyższego Seminarium Duchownego w Rzeszowie[2].

W ramach Konferencji Episkopatu Polski był wiceprzewodniczącym Komisji Charytatywnej, członkiem Rady ds. Ekumenizmu[2]. Został też członkiem Zespołu ds. Sanktuariów i delegatem ds. Duszpasterstwa Rolników[4].

W 2000 był współkonsekratorem w trakcie sakry biskupa pomocniczego przemyskiego Adama Szala[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Edward Białogłowski w bazie catholic-hierarchy.org (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-08-23].
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 A. Motyka: Nota biograficzna Edwarda Białogłowskiego na stronie diecezji rzeszowskiej. diecezja.rzeszow.pl. [dostęp 2013-08-23].
  3. 3,0 3,1 J. Sądel. In virtute Spiritus Sancti – w mocy Ducha Świętego. „Niedziela”. 1/2013 (edycja rzeszowska). s. 4. ISSN 0208-872X. [dostęp 2013-08-23]. 
  4. Edward Białogłowski na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2013-08-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]