Edward Borysewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Edward Borysewicz

Edward Borysewicz (ur. 3 sierpnia 1939 w Kisielewszczyźnie) - polski kolarz i trener kolarstwa.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Od 1958 trenował kolarstwo w klubie Społem Łódź, gdzie jego trenerem był Teofil Sałyga. Dwukrotnie zdobył mistrzostwo Polski w drużynowym wyścigu na 100 km (1962 i 1964). Karierę sportową zakończył w 1968 i rozpoczął pracę jako trener - w Społem Łódź (1968-1970 i 1973-1976) i Włókniarzu Łódź. W latach 1971-1975 był równocześnie trenerem polskiej kadry juniorów w kolarstwie. Wśród jego zawodników byli Mieczysław Nowicki, Wacław Latocha i Krzysztof Sujka.

W 1976 wyjechał do USA, od 1977 był trenerem olimpijskiej kadry kolarskiej tego kraju. Jego zawodnikiem był m.in. Greg LeMond. Poprowadził amerykańskich kolarzy do medali mistrzostw świata i Igrzysk Olimpijskich (m.in. Steve Hegga, Rebeccę Twigg i Alexi Grewala). Jednak sukcesy te były kwestionowane, jako uzyskane z pomocą dopingu krwi[1][2]. Od 1987 do 1996 pracował w kolarskiej grupie Subaru-Montgomery, następnie występującej pod różnymi nazwami (Montgomery-Bell, U.S. Postal Service, U.S. Postal Service-Discovery Channel, Discovery Channel). Jego najsłynniejszym kolarzem był Lance Armstrong, a z polskich Cezary Zamana. W 1996 rozstał się z zawodowym peletonem, ale jeszcze w 2002 pracował w amerykańskim zespole kolarzy torowych UPMC Fuji Cycling, a w latach 2005-2007 był trenerem polskiej kadry kolarzy torowych seniorów.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogdan Tuszyński Złota księga kolarstwa polskiego, wyd. Polska Oficyna Wydawnicza "BGW", Warszawa 1995, wg indeksu
  • Andrzej Bogusz Łódź olimpijska, wyd. Ibidem, Łódź 2005