Edward Burne-Jones

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przeklęta głowa
Zmartwychwstanie

Sir Edward Coley Burne-Jones (ur. 28 sierpnia 1833 w Birmingham, zm. 17 czerwca 1898 w Londynie) – angielski malarz, jeden z czołowych przedstawicieli nurtu prerafaelitów.

Początkowo zamierzał pracować w handlu. Od piętnastego roku życiu uczył się rysunku. Będąc pod wpływem mistycyzmu zainteresował się teologią. Rozpoczął studia artystyczne na Exeter College na Oxfordzie, gdzie poznał swego najlepszego przyjaciela, Williama Morrisa, z którym podróżował po Francji i poznawał tajniki sztuki średniowiecza i renesansu.

Twórczość Burne'a-Jonesa pozostaje pod wpływem mistyki europejskiego średniowiecza (zwłaszcza włoskiego i francuskiego), legend, epopei, motywów mitycznych i legendarnych (poszukiwanie Graala). Ulubionymi formami artystycznymi są dla Burne'a-Jonesa freski oraz witraże. Jednocześnie artysta stosuje liczne motywy roślinne (secesja) i pozostaje, zwłaszcza w swej późnej twórczości, pod wpływem malarstwa prymitywistów.

Na krótko przed śmiercią malarza królowa Wiktoria przyznała Burne'owi-Jonesowi tytuł barona.

Edward Burne-Jones jest autorem artystycznego portretu legendarnej szczecińskiej zielarki Sydonii von Borck oraz jej siostry, Clary von Borck.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Sydomia vob Bork, 1860, Tate Britain, Londyn,
  • Księżniczka Sarba prowadzona przez smoka, 1866, kolekcja prywatna,
  • Astrologia, 1863-1864, kolekcja prywatna,
  • Pochwała Wenus, 1868, Laing Art Gallery, Newcastle upon Tyne,
  • Maria Zambako, 1870, Neuss Clemens Sels Museum,
  • Oczarowanie Merlina, 1870-1874, Lady Lever Art Gallery, Port Sunlight,
  • Złote schody, Tate Britain,
  • Wieczorny odpoczynek, 1893, Tate Britain,
  • Miłość wśród ruin, 1870-1873, Wolverhampton.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]