Edward Elgar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edward Elgar
Sir Edward Elgar
Sir Edward Elgar
Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1857
Broadheath, koło Worcester
Data i miejsce śmierci 23 lutego 1934
Worcester
Miejsce urodzin Edwarda Elgara

Sir Edward William Elgar (ur. 2 czerwca 1857 w Broadheath, koło Worcester, zm. 23 lutego 1934 w Worcester) – brytyjski kompozytor. Pozostawił po sobie dwie symfonie (śmierć w 1934 r. przerwała pracę nad trzecią). Utwory te uważane są za jedne z najważniejszych brytyjskich utworów symfonicznych.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Do czasu sukcesu wariacji na temat własny „Enigma” w 1899 uważano go za prowincjonalnego kompozytora i samouka niewartego zainteresowania.

Na początku swojej kompozytorskiej kariery Elgar napisał kilka krótkich utworów, które zyskały popularność. Jednym z utworów, który przyniósł mu sławę zanim stworzył utwory na orkiestrę, jest „Chanson de Matin”.

Przez 42 lata musiał czekać na zasadniczy przełom w swojej karierze. Do sławy Elgara przyczynił się wybuch I wojny światowej, kiedy stał się uznanym kompozytorem. Jego pozycja umocniła się po stworzeniu utworów na chór i orkiestrę.

Podczas wojny Elgar stworzył serię patriotycznych utworów, a gdy wojna dobiegła końca serię trzech kompozycji kameralnych: sonatę na skrzypce op. 82, kwartet smyczkowy op. 83 oraz kwintet na fortepian op. 84.

Na początku 1917 r. Elgar wraz z żoną postanowili wyjechać z Londynu. Znaleźli miejsce – maleńką wioskę w rolniczym Sussex. Tam też powstały trzy wspomniane utwory. W różnych wspomnieniach Elgara z tamtych lat wiadomo, że okolica go zauroczyła. Codziennie wybierał się na spacery do lasu. Pojawiają się sugestie, że to lasy wpłynęły na muzykę Elgara.

Pozostawił po sobie symfonie, oratoria, utwory kameralne, piosenki, utwory instrumentalne i marsze. Pisał też operę, ale pracę nad nią przerwała mu śmierć w 1934.

Elgar tworzył wiele gatunków muzycznych, lecz sławę przyniosły mu te na orkiestrę, jak np. wariacje „Enigma” op. 36 z 1899 uznawane przez krytyków za arcydzieło. Uzupełniły one wcześniejsze: Imperial march, King Olaf czy Caractus i tym samym sprawiły, że Elgar został zauważony przez świat. W następnym roku stworzył oratorium „The dream of Gerontius”, do libretta pióra kardynała J.H. Newmana. Z początku nie był to sukces, ale publiczność wkrótce doceniła dzieło. W 1901 wykonano po raz pierwszy utwór Elgara – marsz „Pomp & circumstance march no. 1, op. 39,1". Wolniejsza partia pt. „Land of hope and glory” jest najlepiej znanym utworem brytyjskim po hymnie narodowym. Jest to także jeden z czterech utworów wykonywany podczas finału dorocznych Koncertów Promenadowych „The Last Night of the Proms” (od kilku lat replika tych koncertów odbywa się także w Krakowskiej Filharmonii).

Żona Elgara, Alicja, zmarła w 1920. Kompozytor był z nią związany i wielu twierdzi, że po śmierci żony stracił chęć do pracy. Jednak to w tym czasie zaczął pisać operę „The Spanish lady” oraz swoją trzecia symfonię.

W 1933 udał się do Paryża, gdzie dyrygował koncertem skrzypcowym w wykonaniu młodego Yehudiego Menuhina. We Francji Elgar odwiedził Deliusa w Grez-sur-Loing. W październiku u Elgara wykryto nowotwór złośliwy. Dalsza praca stała się niemożliwa.

Wizerunek Edwarda Elgara znajdował się na banknocie 20 funtów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
en:Edward Elgar