Edward Goodrich Acheson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edward Goodrich Acheson

Edward Goodrich Acheson (ur. 9 marca 1856 w Washington, zm. 6 lipca 1931) – amerykański inżynier i chemik, wynalazca karborundu i metody otrzymywania grafitu (pieca Achesona).

Jego inżynierski talent odkrył Thomas Edison, który skierował go do pracy w Menlo Park (12 września 1880). Acheson pracował tam (pod kierownictwem Johna Kruesiego) nad otrzymaniem przewodzącego węgla, który Edison mógłby zastosować w swoich elektrycznych żarówkach.

W 1884 roku Acheson opuścił firmę Foresterów i został kierownikiem zakładu produkującego lampy elektryczne. Tam też rozpoczął badania nad otrzymaniem materiałów ściernych, między innymi sztucznych diamentów, w piecu elektrycznym. To właśnie w trakcie tych eksperymentów, na skutek podgrzania mieszaniny glinki i koksu w żelaznym zbiorniku z węglowymi elektrodami, przy elektrodzie powstał lśniący, heksagonalny kryształ węgliku krzemu (karborundu).

Acheson opatentował karborund 28 lutego 1893. W okresie międzywojennym odkrycie węgliku krzemu uznane zostało przez amerykańskie biuro patentowe za jedno z 22 kluczowych dla rozwoju przemysłu.

W 1891, za namową Edisona, Acheson wybudował elektrownię w Port Huron, a wytworzoną elektryczność zużywał, między innymi, do eksperymentów z wynalezionym karborundem.

W 1997 został włączony do amerykańskiego Narodowego Pocztu Wynalazców.