Edward Goodrich Acheson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Edward Goodrich Acheson

Edward Goodrich Acheson (ur. 9 marca 1856 - zm. 6 lipca 1931) - amerykański inżynier i chemik. Urodzony w Washington (Pensylwania, USA) wynalazca karborundu i metody otrzymywania grafitu (piec Achesona). Jego inżynierski talent odkrył Thomas Edison, który skierował go do pracy w Menlo Park (New Jersey), 12 września 1880. Acheson pracował tam (pod kierownictwem Johna Kruesi) nad otrzymaniem przewodzącego węgla, który Edison mógłby wykorzystać w swoich elektrycznych żarówkach.

W 1884 r. Acheson opuścił firmę Foresterów i został kierownikiem zakładu produkującego lampy elektryczne. Tam też rozpoczął badania nad otrzymaniem materiałów ściernych, m.in. sztucznych diamentów w piecu elektrycznym. To właśnie w trakcie tych eksperymentów, na skutek podgrzania mieszaniny glinki i koksu w żelaznym zbiorniku z węglowymi elektrodami, przy elektrodzie powstał lśniący, heksagonalny kryształ, węglik krzemu - karborund.

Acheson opatentował karborund 28 lutego 1893. W okresie międzywojennym odkrycie węglika krzemu uznane zostało przez amerykańskie biuro patentowe za jeden z 22 kluczowych dla rozwoju przemysłu patentów.

W 1891, za sugestią Edisona, Acheson wybudował elektrownię w Port Huron, a wytworzoną elektryczność zużywał, m.in. do eksperymentów z wynalezionym karborundem.

W 1997 został włączony do amerykańskiego Narodowego Pocztu Wynalazców.