Edward Lindberg
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Edward Lindberg | |||||||||||||||
Finał biegu na 400 m podczas olimpiady w Sztokholmie (1912) |
|||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
9 listopada 1886 Cherokee |
||||||||||||||
| Data i miejsce śmierci | luty 1978 Highland Park |
||||||||||||||
| Dyscypliny | lekkoatletyka | ||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Edward Ferdinand Jacob Lindberg (ur. 9 listopada 1886 w Cherokee, zm. w lutym 1978 w Highland Park) – amerykański lekkoatleta specjalizujący się w długich biegach sprinterskich, dwukrotny medalista olimpijski.
W latach 1909 i 1911 dwukrotny mistrz Stanów Zjednoczonych w biegu na 440 jardów[1]. W 1912 r. uczestnik letnich igrzysk olimpijskich w Sztokholmie, zdobywca dwóch medali: złotego (w sztafecie 4 x 400 metrów – w biegu tym reprezentacja Stanów Zjednoczonych z czasem 3:16,6 ustanowiła nowy rekord świata) oraz brązowego (w biegu na 400 metrów). Wystąpił również w rozegranym podczas olimpiady pokazowym turnieju w baseball.
Rekordy życiowe:
- bieg na 400 m – 48,4 – Sztokholm 13/07/1912