Edward Próchniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edward Próchniak po aresztowaniu przez NKWD 1937

Edward Próchniak , ros. Эдвард Прухняк, ps. Sewer (ur. 4 grudnia 1888 w Puławach, zm. 21 sierpnia 1937 w Moskwie) – polski i radziecki komunista, w 1920 roku członek Tymczasowego Komitetu Rewolucyjnego Polski.

W 1903 roku wstąpił do Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy, uczestniczył w rewolucji 1905 roku. Edukację partyjną pobierał w szkole w Longjumeau pod Paryżem.

Po rewolucji październikowej członek sekcji polskiej Rosyjskiej Partii Komunistycznej (b) oraz przewodniczący departamentu polskiego w Ludowym Komisariacie ds. Narodowości.

Od 16 grudnia 1918 roku członek Komunistycznej Partii Robotniczej Polski. W 1920 roku powołany w skład marionetkowego Tymczasowego Komitetu Rewolucyjnego Polski w Białymstoku. Po klęsce Armii Czerwonej w wojnie polsko-bolszewickiej przebywał w Rosji sowieckiej i ZSRR, mieszkał w Moskwie.

W okresie "wielkiej czystki" aresztowany przez NKWD 8 lipca 1937 roku. 21 sierpnia 1937 skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR z zarzutu "udziału w organizacji kontrrewolucyjnej", stracony tego samego dnia[1]. Skremowany na Cmentarzu Dońskim i tam pochowany anonimowo.

Zrehabilitowany 7 maja 1955 postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paweł Samuś: Edward Próchniak, studium postaw polskiego rewolucjonisty (Acta Universitatis Lodziensis). Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 1987. ISBN 83-7016-278-9.