Edward Skorek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Edward Skorek
Skorek Edward.jpg
Data i miejsce urodzenia 13 czerwca 1943
Tomaszów Mazowiecki, Polska
Wzrost 192[1]
Pozycja Trener
Kariera
Obecny klub Polska AZS UW Warszawa

{{{medale}}}

Dorobek medalowy

Edward Skorek (ur. 13 czerwca 1943[2] w Tomaszowie Mazowieckim) – polski siatkarz, atakujący.

Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego (1963) w Tomaszowie Mazowieckim i warszawskiej AWF (1968), gdzie otrzymał tytuł magistra wychowania fizycznego. Mistrz świata i mistrz olimpijski. Członek siatkarskiej Galerii Sław "Volleyball Hall of Fame".

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Zawodnik (192 cm / 84 kg) Lechii Tomaszów Mazowiecki, AZS AWF Warszawa i stołecznej Legii (łącznie 1963/64—1974/75). Przed sezonem 1975/76 wyjechał grać do Włoch.

4-krotny mistrz Polski: w barwach AZS AWF Warszawa (1965, 1966) i Legii (1969, 1970), 2-krotny wicemistrz – 1967 (AZS AWF Warszawa) i 1971 (Legia Warszawa) oraz 2-krotny brązowy medalista MP z Legią (1968, 1973).

284-krotny reprezentant Polski (1964–1976), zwany przez kolegów "Szablą".

Trzykrotny olimpijczyk (Meksyk 1968, Monachium 1972 i Montreal 1976).

Był kapitanem drużyny, która w Meksyku w 1974 zdobyła mistrzostwo świata, oraz na igrzyskach olimpijskich w Montrealu w 1976 – mistrzostwo olimpijskie.

Brązowy medalista ME ze Stambułu (1967, 2-krotny uczestnik Pucharu Świata: 1965 Łódź (2 m.) i 1973 Praga (2 m.).

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 1976 przestał grać w reprezentacji, grał w lidze włoskiej i jako grający trener zdobył z klubem Panini Modena mistrzostwo Włoch, a w kolejnych latach był m.in. trenerem: polskiej męskiej kadry narodowej (1990–1991) oraz Kuwejtu.

W kraju prowadził AZS Yawal Częstochowa (mistrzostwo Polski w sezonie 1992/93) i Warkę Czarnych Radom (puchar PZPS 1999).

W latach 2003–2006 był pierwszym trenerem Pamapolu AZS-u Częstochowa; zdobył z tym zespołem srebro i dwa brązowe medale.

W 2007 trener AZS Politechnika Warszawska.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zasłużony Mistrz Sportu, odznaczony m.in. trzykrotnie złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1998)[3].

Dwukrotnie był w "dziesiątce" Plebiscytu Przeglądu Sportowego: 1974 – 10. miejsce oraz 1976 – 7. miejsce.

Polityka[edytuj | edytuj kod]

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 był kandydatem Inicjatywy dla Polski, która nie osiągnęła progu wyborczego.

Przypisy

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Teresa Zalewska (opr.), Tomaszowscy olimpijczycy w stulecie igrzysk olimpijskich ery nowożytnej 1896-1996, Tomaszów Mazowiecki 1996, ISBN 83-902376-2-8, s. 19 (fot.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]