Edward Skorek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edward Skorek
Skorek Edward.jpg
Data i miejsce urodzenia 13 czerwca 1943
Tomaszów Mazowiecki, Polska
Wzrost 192[1]
Pozycja Trener
Kariera
Obecny klub Polska AZS UW Warszawa

{{{medale}}}

Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Montreal 1976 Piłka siatkowa
Mistrzostwa świata
Złoto
Meksyk 1974 Piłka siatkowa
Puchar Świata
Srebro
Polska 1965 drużynowo
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Edward Skorek (ur. 13 czerwca 1943[2] w Tomaszowie Mazowieckim) – polski siatkarz, atakujący.

Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego (1963) w Tomaszowie Mazowieckim i warszawskiej AWF (1968), gdzie otrzymał tytuł magistra wychowania fizycznego. Mistrz świata i mistrz olimpijski. Członek siatkarskiej Galerii Sław "Volleyball Hall of Fame".

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Zawodnik (192 cm / 84 kg) Lechii Tomaszów Mazowiecki, AZS AWF Warszawa i stołecznej Legii (łącznie 1963/64—1974/75). Przed sezonem 1975/76 wyjechał grać do Włoch.

4-krotny mistrz Polski: w barwach AZS AWF Warszawa (1965, 1966) i Legii (1969, 1970), 2-krotny wicemistrz – 1967 (AZS AWF Warszawa) i 1971 (Legia Warszawa) oraz 2-krotny brązowy medalista MP z Legią (1968, 1973).

284-krotny reprezentant Polski (1964–1976), zwany przez kolegów "Szablą".

Trzykrotny olimpijczyk (Meksyk 1968, Monachium 1972 i Montreal 1976).

Był kapitanem drużyny, która w Meksyku w 1974 zdobyła mistrzostwo świata, oraz na igrzyskach olimpijskich w Montrealu w 1976 – mistrzostwo olimpijskie.

Brązowy medalista ME ze Stambułu (1967, 2-krotny uczestnik Pucharu Świata: 1965 Łódź (2 m.) i 1973 Praga (2 m.).

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 1976 przestał grać w reprezentacji, grał w lidze włoskiej i jako grający trener zdobył z klubem Panini Modena mistrzostwo Włoch, a w kolejnych latach był m.in. trenerem: polskiej męskiej kadry narodowej (1990–1991) oraz Kuwejtu.

W kraju prowadził AZS Yawal Częstochowa (mistrzostwo Polski w sezonie 1992/93) i Warkę Czarnych Radom (puchar PZPS 1999).

W latach 2003–2006 był pierwszym trenerem Pamapolu AZS-u Częstochowa; zdobył z tym zespołem srebro i dwa brązowe medale.

W 2007 trener AZS Politechnika Warszawska.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zasłużony Mistrz Sportu, odznaczony m.in. trzykrotnie złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1998)[3].

Dwukrotnie był w "dziesiątce" Plebiscytu Przeglądu Sportowego: 1974 – 10. miejsce oraz 1976 – 7. miejsce.

Polityka[edytuj | edytuj kod]

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 był kandydatem Inicjatywy dla Polski, która nie osiągnęła progu wyborczego.

Przypisy

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Teresa Zalewska (opr.), Tomaszowscy olimpijczycy w stulecie igrzysk olimpijskich ery nowożytnej 1896-1996, Tomaszów Mazowiecki 1996, ISBN 83-902376-2-8, s. 19 (fot.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]