Edward Skrzypczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Edward Jacek Skrzypczak (ur. 13 października 1936 w Poznaniu) – działacz partyjny w czasach PRL, I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Poznaniu.

Syn Józefa i Jadwigi, członek PZPR od roku 1960, członek ZMP, słuchacz Wieczorowego Uniwersytetu Marksizmu-Leninizmu (1967-1968). Pracował w Zakładach Hipolita Cegielskiego w Poznaniu. Od 1 listopada 1980 do 25 czerwca 1981 I sekretarz Komitetu Zakładowego PZPR w ZHC, a potem – Komitetu Wojewódzkiego PZPR w tym mieście.

Uznawany za zwolennika liberalnej linii w PZPR[1][2], po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego w 1981, w czerwcu (lub październiku) 1982 odwołany – jako jeden z dwóch I sekretarzy KW w Polsce, obok Tadeusza Fiszbacha w Gdańsku – ze stanowiska w Komitecie Wojewódzkim. Pretekstem miała być sprawa korupcyjna, w którą zamieszany był rzekomo ówczesny poznański komendant wojewódzki Milicji Obywatelskiej, a którą wykrył Skrzypczak. Sprawę komendanta wyciszono, a Skrzypczaka odwołano z KW i wysłano do Nigerii, gdzie przez kilka lat pracował jako inżynier w spółce polsko-nigeryjskiej. Następne kilkanaście lat przepracował także za granicą, w prywatnej firmie wytwarzającej piankę poliuretanową, a do Polski wrócił w 2003. Pracę znalazł w firmie budowlanej w Starogardzie Gdańskim,

W 2005 miał kandydować (w okręgu 38 w Poznaniu) do Senatu z listy SLD, ale w ostatniej chwili został z listy kandydatów wykreślony[3]; wiosną 2007 założył Obywatelski Ruch Obrony gen. Jaruzelskiego "Przeciw Bezprawiu".

Przypisy

  1. Wojciech Roszkowski: Aktyw na ostatnim odcinku, Gazeta Wyborcza, 20.9.2006
  2. Najnowsza historia Polski 1980-2002, czytelnia.onet.pl
  3. Następcy tronu, poznan.naszemiasto.pl 26.5.2005

Źródła[edytuj | edytuj kod]