Edwin Bendyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edwin Bendyk w Jadwisinie (2009)

Edwin Bendyk (ur. 1965) – polski dziennikarz, publicysta, zajmujący się problematyką cywilizacyjną i wpływem techniki na życie społeczne.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent XL Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Warszawie oraz Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, który ukończył w 1989[1]. Podczas studiów działał w niezależnych ruchach studenckich, był redaktorem studenckich pism drugiego obiegu, w tym związanych z Niezależnym Zrzeszeniem Studentów "Miś" i "Grizzly"[2]. Pracował jako dziennikarz m.in. tygodnika "Nowoczesność", Polskiej Agencji Informacyjnej, "Życia Warszawy", "Wiedzy i Życia"[1].

Obecnie związany z tygodnikiem "Polityka", gdzie jest publicystą działu naukowego. Zajmuje się problematyką cywilizacyjną, kwestiami modernizacji, ekologii i rewolucji cyfrowej[3]. Publikuje także w tygodniku "Computerworld", "Res Publice Nowej", "Przeglądzie Politycznym", magazynie "Mobile Internet"[4], "Krytyce Politycznej" i "Dzienniku Opinii"[5].

Jest także nauczycielem akademickim, wykłada w Collegium Civitas, gdzie kieruje Ośrodkiem Badań nad Przyszłością[6], a także w Centrum Nauk Społecznych PAN. Został też członkiem rady Fundacji Nowoczesna Polska[4] oraz rady programowej Zielonego Instytutu[7].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 2003 – nominacja do nagrody literackiej NIKE za książkę Zatruta studnia. Rzecz o władzy i wolności[8][9]
  • 2004 – nominacja do nagrody im. Profesora Hugona Steinhausa za książkę Zatruta studnia. Rzecz o władzy i wolności[9]
  • 2004 – nagroda Info Star w kategorii "propagowanie informatyki"[9]
  • 2006 – nagroda im. Marka Cara ("za wielowątkowe analizy oraz popularyzację różnorodnych aspektów oddziaływania technologii informacyjnych na społeczeństwo")
  • 2009 – nominacja do studenckiej nagrody dziennikarskiej MediaTory w kategorii "promotor" ("za medialne lekcje z zakresu rozwoju cywilizacji, techniki i Internetu, za głębokie spojrzenie na świat, przekazywane za pomocą sieci")
  • 2010 – nagroda Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji[10]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Zatruta studnia. Rzecz o władzy i wolności, W.A.B., Warszawa 2002
  • Antymatrix – człowiek w labiryncie sieci, W.A.B., Warszawa 2004
  • Miłość, wojna, rewolucja. Szkice na czas kryzysu, W.A.B., Warszawa 2009
  • Bunt sieci, Polityka Spółdzielnia Pracy, Warszawa 2012

Przypisy

  1. 1,0 1,1 O mnie. bendyk.eu. [dostęp 2012-04-14].
  2. Edwin Bendyk w Słowniku "Niezależni dla kultury 1976–89". [dostęp 2012-04-14].
  3. Edwin Bednyk. polityka.pl. [dostęp 2012-04-14].
  4. 4,0 4,1 Rada fundacji Nowoczesna Polska. nowoczesnapolska.org.pl. [dostęp 2012-04-14].
  5. Edwin Bendyk: Karol Marks, paradoksy pośmiertnej dialektyki. krytykapolityczna.pl, 18 marca 2013. [dostęp 2013-04-22].
  6. Edwin Bendyk w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2012-04-14].
  7. Rada Programowa. zielonyinstytut.pl. [dostęp 2012-04-14].
  8. Nagroda Literacka Nike 2003. culture.pl, 5 października 2003. [dostęp 2012-04-14].
  9. 9,0 9,1 9,2 Wiesław Władyka, Polityka i jej ludzie, Polityka Spółdzielnia Pracy, Warszawa 2007, s. 182
  10. XIX Zwyczajne Zgromadzenie PIIT. piit.org.pl, 19 marca 2010. [dostęp 2012-04-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Edwina Bendyka