Edwin Frederick O’Brien
| Edwin Frederick O’Brien | |||
| kardynał diakon | |||
|
|||
| Kraj działania | |||
| Data i miejsce urodzenia | 8 kwietnia 1939 Nowy Jork |
||
| Arcybiskup metropolita Baltimore | |||
| Okres sprawowania | 1 października 2007 – 29 sierpnia 2011 | ||
| Wielki mistrz Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie | |||
| Okres sprawowania | od 2011 | ||
| Wyznanie | katolicyzm | ||
| Kościół | Kościół łaciński | ||
| Prezbiterat | 29 maja 1965 | ||
| Nominacja biskupia | 6 lutego 1996 | ||
| Sakra biskupia | 26 marca 1996 | ||
| Kreacja kardynalska | 18 lutego 2012 Benedykt XVI |
||
| Kościół tytularny | S. Sebastiano al Palatino | ||
| Sukcesja apostolska | |||||||||
| Konsekrator | John Joseph O'Connor | ||||||||
| Współkonsekratorzy | Patrick Joseph Thomas Sheridan John Gavin Nolan |
||||||||
|
|||||||||
|
|||||||||
Edwin Frederick O’Brien (ur. 8 kwietnia 1939 w Nowym Jorku) – amerykański biskup rzymskokatolicki, były arcybiskup Baltimore, były honorowy prymas Stanów Zjednoczonych, wielki mistrz Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie, kardynał.
Życiorys [edytuj]
Przyszedł na świat w dzielnicy Bronx w rodzinie Edwina Fredericka seniora. Ma dwóch braci. Ukończył seminarium Św. Józefa i 29 maja 1965 otrzymał święcenia kapłańskie z rąk ówczesnego arcybiskupa Nowego Jorku kardynała Francisa Spellmana. Następnie rozpoczął służbę jako kapelan wojskowy gdzie z czasem uzyskał stopień kapitana. W latach 1971-1972 służył w Wietnamie. W 1973 zakończył służbę w armii i wyjechał na studia doktoranckie do Rzymu na Uniwersytet Angelicum. Po uzyskaniu tytułu doktora Świętej Teologii powrócił do kraju. Służył jako wicekanclerz rodzinnej archidiecezji. W latach 1985-1989 i 1994-1997 był rektorem seminarium Św. Józefa, a między 1990 a 1994 rektorem rzymskiego Kolegium Ameryki Pn.
6 lutego 1996 otrzymał nominację na biskupa pomocniczego Nowego Jorku ze stolicą tytularną Thizica. Sakry udzielił mu 25 maja kardynał John Joseph O'Connor. 7 kwietnia następnego roku został koadiutorem arcybiskupa polowego amerykańskiej armii. Sukcesję przejął cztery miesiące później. 7 marca 1998 zrezygnował ze swej stolicy tytularnej. 12 lipca 2007 papież Benedykt XVI mianował go następcą kardynała Keelera w Baltimore. Stał się jednocześnie honorowym prymasem USA. Ingres odbył się 1 października tego samego roku. Uczestniczyło w nim ośmiu kardynałów i wielu biskupów.
29 sierpnia 2011 zastąpił kardynała Foleya na stanowisku wielkiego mistrza Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie. 6 stycznia 2012 ogłoszona została jego kreacja kardynalska, której papież Benedykt XVI dokonał oficjalnie na konsystorzu w dniu 18 lutego 2012.
Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów prof. Salvadora Mirandy (ang.) [dostęp 2012-02-18]
- Catholic-Hierarchy (ang.)
- Biografia na stronie archidiecezji (ang.)
| Poprzednik John Patrick Foley |
Wielki mistrz Zakonu Kanoników Regularnych Stróżów Świętego Grobu Jerozolimskiego od 2011 |
Następca – |
| Poprzednik William Henry Keeler |
Arcybiskup Baltimore 2007-2011 |
Następca William Edward Lori |
|
|||||