Edwin Porter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Edwin Porter
Edwin S. Porter
Edwin S. Porter
Data i miejsce urodzenia 21 kwietnia 1870
Connellsville
Data i miejsce śmierci 30 kwietnia 1941
Nowy Jork
Zawód reżyser

Edwin Stanton Porter (ur. 21 kwietnia 1870, zm. 30 kwietnia 1941[1]) – amerykański operator filmowy i reżyser. Jeden z pionierów światowego kina.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Edwin Porter urodził się w Connellsville w stanie Pensylwania jako dziecko kupca Thomasa Richarda Portera i Mary Jane Clark. Miał trzech braci i siostrę. Po ukończeniu szkół w Connellsville i Pittsburghu pracował dorywczo między innymi jako operator telegrafu.

Przez krótki czas zatrudniony był w William Camp&Sons, filadelfijskiej firmie budującej statki i silniki do statków. W 1893 roku zaciągnął się do Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych jako elektryk. W 1899 roku dołączył do wytwórni Edison Company. W ciągu następnej dekady stał się najbardziej wpływowym filmowcem w USA. Jednym z jego pierwszych filmów była nakręcona w 1901 roku satyra nt. Theodore'a Roosvelta. Podobnie jak pozostali filmowcy z tego okresu, czerpał od nich pomysły, ale starał się je ulepszać. W Jasiu i magicznej fasoli (1902) i Życiu amerykańskiego strażaka (1903) korzystał z wczesnych dokonań Georges'a Mélièsa i członków Brighton School, takich jak James Williamson. W 1903 nakręcił pierwszy w historii kina western zatytułowany Napad na ekspres. Wprowadził w filmach wiele nowości, m.in. zbliżenia, łączenia gatunkowe, rozgrywanie akcji jednocześnie w różnych miejscach[2]. Był żonaty z Caroline Ridinger (ślub odbył się 5 lipca 1893), nie mieli dzieci. Zmarł 30 kwietnia 1941 roku w hotelu Taft w Nowym Jorku w wieku 71 lat.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]