Edykt wieluński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Edykt wieluński – dokument wydany w roku 1424 w Wieluniu przez Władysława II Jagiełłę, uznający husytyzm za nielegalny w Polsce.

Edykt wydany został pod naciskiem Kościoła katolickiego.

Na mocy edyktu udział w wojsku husyckim w Czechach był karany jako zdrada stanu. Majątki Polaków przebywających w Czechach, którzy nie wróciliby w określonym terminie do kraju, miały zostać skonfiskowane, a oni sami narażeni byli na utratę tytułu szlacheckiego. Jak głosił tekst edyktu "Zabraniamy też wszystkim kupcom i innym ludziom ... aby żadnych towarów, a zwłaszcza ołowiu, żywności i napojów nie ważyli się przywozić i wywozić do Czech". Edykt wieluński miał na celu ostrzeżenie ludu przed konsekwencjami kontaktów z innowiercami, których wystąpienia pod przewodnictwem Jana Husa nasiliły się u południowego sąsiada Polski. Wyznawanie husytyzmu było odtąd uważane za obrazę majestatu. Starostom i sądom miejskim nakazano ściganie podejrzanych i przekazywanie ich sądom duchownym.