Efekt "Bandwagon"

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Efekt „Bandwagon” – zjawisko przenoszenia przez wyborców swoich głosów na lidera przedwyborczych sondaży. Określenie pochodzące z amerykańskiego marketingu politycznego. W języku polskim mówimy o „efekcie śnieżnej kuli”, dzięki któremu przewidywany zwycięzca otrzymuje dodatkowe głosy wynikające z tego, że prowadzi w badaniach opinii publicznej.

Teoria polityki określa takie zachowanie wyborców jako głosowanie strategiczne. Jego źródłem jest obawa przed „zmarnowaniem” głosu oddanego na słabszego kandydata.


Przeciwstawnym zjawiskiem jest efekt „Underdog” – przenoszenie przez wyborców głosów na wyraźnie słabszego kandydata. Jest to zjawisko typowe dla amerykańskiego marketingu politycznego. W sprzyjających warunkach może doprowadzić nawet do niespodziewanej wygranej pozornie słabego pretendenta.

W Polsce z takim zjawiskiem mieliśmy do czynienia w I turze wyborów prezydenckich w 1990 roku, gdy nieznany kandydat Stan Tymiński niespodziewanie uzyskał bardzo wysokie poparcie.