Efekt Gibbsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Efekt Gibbsa

Efekt Gibbsa nazwany od imienia Josiah Willarda Gibbsa w matematyce jest to charakterystyczny sposób, w jaki zachowuje się aproksymacja funkcji f szeregiem Fouriera w punktach nieciągłości x tej funkcji. Wykres nadmiernie oscyluje wokół tego punktu. Można przyjąć, że zjawisko to odzwierciedla trudność naśladowania nieciągłej funkcji przez skończone szeregi sinusów.

Efekt Gibbsa wyjaśnia powstawanie zakłóceń różnego rodzaju sygnałów i znajduje zastosowanie w przetwarzaniu sygnałów (na przykład w cyfrowej obróbce obrazów). Między innymi wyjaśnia on przyczynę powstawania wysokoczęstotliwościowych oscylacji stanowiących zakłócenia sygnału przy zastosowaniu filtrów o prostokątnych oknach.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]