Efemerydy (botanika)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wczesnowiosenna efemeryda – wiosnówka pospolita

Efemerydyrośliny jednoroczne o bardzo krótkim cyklu życiowym. Od skiełkowania do wydania nasion lub zarodników mija w ich przypadku kilka tygodni[1].

Poprzez wyjątkowo krótki cykl życiowy efemerydy zaadaptowały się do skrajnie niekorzystnych warunków środowiska. Przez długi okres suszy lub niskich temperatur unikają stresu poprzez wyjątkowo szybkie wytworzenia nasion w czasie sprzyjających warunków klimatycznych[2]. Efemerydy mają największy udział we florach terenów pustynnych i półpustynnych[3], pokrytych zimą śniegiem stepach, ekosystemach trawiastych klimatu śródziemnomorskiego, na dużych wysokościach w górach[4] oraz w strefie klimatu arktycznego.

W Polsce do efemerydów należą drobne rośliny wczesnowiosenne korzystające z dostępu do światła w okresie poprzedzającym rozwinięcie się innych gatunków lub zajmujące skrajne siedliska (np. piaski). Przykładem efemerydów w polskiej florze jest wiosnówka pospolita[1]. Do efemeryd należą też mchy i wątrobowce rozwijające się na polach uprawnych w krótkim okresie między sprzętem plonów i zaoraniem pól[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.): Słownik botaniczny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003. ISBN 83-214-1305-6.
  2. Kacperska Alina: Reakcje roślin na abiotyczne czynniki stresowe. W: Fizjologia roślin (red. Kopcewicz Jan, Lewak Stanisław). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 613-678. ISBN 8301137533.
  3. Xueqing Wang, Jin Jiang, Yuanchao Wang, Weilin Luo i inni. Responses of ephemeral plant germination and growth to water and heat conditions in the southern part of Gurbantunggut Desert. „Chinese Science Bulletin”. 51 (S1), s. 110–116, 2006. doi:10.1007/s11434-006-8214-z. ISSN 1001-6538 (ang.). 
  4. Louise E. Jackson, L. C. Bliss. Distribution of Ephemeral Herbaceous Plants near Treeline in the Sierra Nevada, California, U.S.A.. „ARCTIC, ANTARCTIC, AND ALPINE RESEARCH”. 14 (1), s. 33-43, 1982.