Efrem Forni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Efrem Forni
kardynał prezbiter
Ardere et lucere perfectum
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1889
Mediolan
Data i miejsce śmierci 26 lutego 1976
Rzym
nuncjusz w Luksemburgu
Okres sprawowania 1955 - 1962
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 6 lipca 1913
Nominacja biskupia 26 listopada 1937
Sakra biskupia 20 lutego 1938
Kreacja kardynalska 19 marca 1962
Jan XXIII
Kościół tytularny Santa Croce in Gerusalemme

Efrem Forni (ur. 10 stycznia 1889 w Mediolanie, zm. 26 lutego 1976 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, kardynał.

Na chrzcie otrzymał imiona Efrem Leone Pio. Ukończył Uniwersytet Mediolański, a także Uniwersytet Gregoriański i Papieską Akademię Kościelną. Święcenia kapłańskie otrzymał 6 lipca 1913. W roku 1921 rozpoczął służbę w dyplomacji papieskiej, będąc kolejno sekretarzem, a następnie audytorem nuncjatury w Portugalii i audytorem nuncjatury we Francji (1928-1937). W tym czasie otrzymał godność honorowego, a następnie prywatnego szambelana Jego Świątobliwości oraz prałata.

26 listopada 1937 nominowany tytularnym arcybiskupem Darni i nuncjuszem w Ekwadorze. Konsekrowany w Rzymie przez Sekretarza Stanu kardynała Eugenia Pacellego, przyszłego papieża Piusa XII. Jako legat papieski brał udział w Kongresie Eucharystycznym w Quito w 1949. W 1953 przeniesiony na placówkę do Belgii. Został wtedy również internuncjuszem w Luksemburgu. Od 1955 nuncjusz w Luksemburgu.

Na konsystorzu z marca 1962 został kardynałem prezbiterem tytułu Santa Croce in Gerusalemme. Brał udział w obradach Soboru watykańskiego II oraz konklawe 1963. W roku 1971 utracił prawo udziału w wyborze papieża.Pochowany w Mediolanie.

Źródła[edytuj | edytuj kod]