Efrem II (patriarcha Gruzji)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Efrem
ეფრემ
Grigol Sidamonidze
გრიგოლ სიდამონიძე
Katolikos-Patriarcha Gruzji
Efrem
Kraj działania  ZSRR
Data urodzenia 1896
Data śmierci 1972
Katolikos-Patriarcha Gruzji
Okres sprawowania 1960–1972
Wyznanie prawosławne
Kościół Gruziński Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1922
Sakra biskupia 1927
Wybór patriarchy 1960
Odznaczenia
Medal za Obronę Kaukazu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1927
Konsekrator Krzysztof III

Efrem, imię świeckie Grigol Sidamonidze (ur. 1896, zm. 1972) – Katolikos-Patriarcha Gruzji w latach 1960–1972.

Był synem psalmisty cerkiewnego[1]. W wieku ośmiu lat rodzina oddała go do szkoły duchownej w Gori, które ukończył w 1912. Następnie został przyjęty do seminarium duchownego w Tyflisie. Jako jego uczeń wielokrotnie pielgrzymował do monasterów (Kwatachewi, Szio-Mgwime), gdzie śpiewał i czytał w czasie nabożeństw[1]. Oprócz średniego wykształcenia teologicznego ukończył w 1923 studia na wydziale historyczno-filologicznym uniwersytetu w Tyflisie. Jako student IV roku złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Efrem[1].

W 1927 przyjął chirotonię biskupią z rąk Katolikosa-Patriarchy Gruzji Krzysztofa III[1] i objął katedrę suchumsko-abchaską[2].

W 1945 otrzymał godność metropolity[1]. Przyczynił się do przeprowadzenia remontu szeregu cerkwi, w tym do ponownego otwarcia monasteru Bodbi oraz do rekonstrukcji ikonostasu soboru w Mcchecie w tradycyjnym stylu gruzińskim[1].

Wybrany na Katolikosa-Patriarchę w 1960[1]. Był zwolennikiem gruzińskiego ruchu narodowego i podejmował działania na rzecz podniesienia pozycji społecznej Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego, które jednak spotykały się z represjami władz radzieckich[3]. Uczestniczył również w międzynarodowym ruchu chrześcijan na rzecz pokoju oraz był członkiem organizacji działających na rzecz ochrony zabytków kultury gruzińskiej[1]. W 1963 zorganizował kursy teologiczne w Tbilisi, będące ówcześnie jedyną szkołą dla kandydatów na prawosławnych duchownych w Gruzińskiej SRR, przekształcone w 1969 w seminarium duchowne[4]. Doprowadził również do publikacji tłumaczenia Nowego Testamentu na współczesny język gruziński. Był ponadto autorem monografii poświęconej św. Maksyma Wyznawcy, słownika archaizmów gruzińskich oraz nowego opracowania akafistu do świętych Dawida i Konstantyna[1].

Otrzymał najwyższe odznaczenia prawosławnych Kościołów Aleksandryjskiego, Antiocheńskiego, Rosyjskiego, Bułgarskiego oraz Czechosłowackiego[1]. Za swoją postawę w czasie II wojny światowej otrzymał ponadto Medal za Obronę Kaukazu[1].

Przypisy

Poprzednik
Krzysztof (Cickiszwili)
Biskup suchumski 1927 Następca
Melchizedek (Pchaladze)
Poprzednik
Melchizedek (Pchaladze)
Biskup suchumski 1938 - 1952 Następca
Antoni (Gigieniszwili)
Poprzednik
Melchizedek III
Katolikos-Patriarcha Gruzji 1960 - 1972 Następca
Dawid V