Efrem II (patriarcha Gruzji)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Efrem
ეფრემ
Grigol Sidamonidze
გრიგოლ სიდამონიძე
Katolikos-Patriarcha Gruzji
Efrem
Kraj działania  ZSRR
Data urodzenia 1896
Data śmierci 1972
Katolikos-Patriarcha Gruzji
Okres sprawowania 1960–1972
Wyznanie prawosławne
Kościół Gruziński Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1922
Sakra biskupia 1927
Wybór patriarchy 1960
Odznaczenia
Medal za Obronę Kaukazu
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1927
Konsekrator Krzysztof III

Efrem, imię świeckie Grigol Sidamonidze (ur. 1896, zm. 1972) – Katolikos-Patriarcha Gruzji w latach 1960–1972.

Był synem psalmisty cerkiewnego[1]. W wieku ośmiu lat rodzina oddała go do szkoły duchownej w Gori, które ukończył w 1912. Następnie został przyjęty do seminarium duchownego w Tyflisie. Jako jego uczeń wielokrotnie pielgrzymował do monasterów (Kwatachewi, Szio-Mgwime), gdzie śpiewał i czytał w czasie nabożeństw[1]. Oprócz średniego wykształcenia teologicznego ukończył w 1923 studia na wydziale historyczno-filologicznym uniwersytetu w Tyflisie. Jako student IV roku złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Efrem[1].

W 1927 przyjął chirotonię biskupią z rąk Katolikosa-Patriarchy Gruzji Krzysztofa III[1] i objął katedrę suchumsko-abchaską[2].

W 1945 otrzymał godność metropolity[1]. Przyczynił się do przeprowadzenia remontu szeregu cerkwi, w tym do ponownego otwarcia monasteru Bodbi oraz do rekonstrukcji ikonostasu soboru w Mcchecie w tradycyjnym stylu gruzińskim[1].

Wybrany na Katolikosa-Patriarchę w 1960[1]. Był zwolennikiem gruzińskiego ruchu narodowego i podejmował działania na rzecz podniesienia pozycji społecznej Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego, które jednak spotykały się z represjami władz radzieckich[3]. Uczestniczył również w międzynarodowym ruchu chrześcijan na rzecz pokoju oraz był członkiem organizacji działających na rzecz ochrony zabytków kultury gruzińskiej[1]. W 1963 zorganizował kursy teologiczne w Tbilisi, będące ówcześnie jedyną szkołą dla kandydatów na prawosławnych duchownych w Gruzińskiej SRR, przekształcone w 1969 w seminarium duchowne[4]. Doprowadził również do publikacji tłumaczenia Nowego Testamentu na współczesny język gruziński. Był ponadto autorem monografii poświęconej św. Maksyma Wyznawcy, słownika archaizmów gruzińskich oraz nowego opracowania akafistu do świętych Dawida i Konstantyna[1].

Otrzymał najwyższe odznaczenia prawosławnych Kościołów Aleksandryjskiego, Antiocheńskiego, Rosyjskiego, Bułgarskiego oraz Czechosłowackiego[1]. Za swoją postawę w czasie II wojny światowej otrzymał ponadto Medal za Obronę Kaukazu[1].

Przypisy

Poprzednik
Krzysztof (Cickiszwili)
Biskup suchumski 1927 Następca
Melchizedek (Pchaladze)
Poprzednik
Melchizedek (Pchaladze)
Biskup suchumski 1938 - 1952 Następca
Antoni (Gigieniszwili)
Poprzednik
Melchizedek III
Katolikos-Patriarcha Gruzji 1960 - 1972 Następca
Dawid V