Egbert van Heemskerck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pijący mnich, Museum Bredius, Haga, ok. 1650

Egbert van Heemskerck określany też jako starszy lub II (ur. 1634 w Haarlemie, zm. 1704 w Londynie) – holenderski malarz barokowy.

Uczył się prawdopodobnie u Pietera de Grebbera, od 1646 był członkiem haarlemskiej gildii św. Łukasza. Oprócz Haarlemu działał też w Hadze i Amsterdamie. Około 1680 przeniósł się do Londynu, gdzie zmarł w 1704.

Artysta specjalizował się w malarstwie rodzajowym, przedstawiał wiejskie zabawy, karczmy i chłopskie zagrody w rubasznym stylu Adriaena Brouwera. Malował też sceny fantastycznie sceny z czarownikami i potworami koncentrując się na elementach groteski i niesamowitości. W czasie pobytu w Anglii malował też wielkoformatowe portrety zbiorowe.

Atrybucja dzieł artysty jest bardzo utrudniona, starsze źródła wymieniają innego malarza o tym imieniu i nazwisku żyjącego w latach 1610-1680 również zajmującego się podobną tematyką[1]. Obecnie jego istnienie jest kwestionowane[2]. Ponadto Heemskerck miał syna urodzonego pomiędzy 1666 a 1686 noszącego te samo imię[3]. Obaj ze sobą ściśle współpracowali, co wręcz uniemożliwia precyzyjne odróżnienie ich prac. Dzieła obu malarzy znajdują się głównie w kolekcjach brytyjskich i holenderskich. W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajdują się trzy obrazy przypisywane Heemskerckowi: Scena przy winie, Śpiewacy w karczmie i Zabawa w kuchni.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janina Michałkowa [red.]: Holenderskie i flamandzkie malarstwo rodzajowe XVII wieku. Warszawa: Wydawnictwo Sztuka, 1955, s. 37-39.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Najczęściej wymieniany jako Egbert van Heemskerck I
  2. Egbert van Heemskerck II w Artinfo.pl (pol.). [dostęp 25.08.2012].
  3. Egbert van Heemskerck III, zm. ok. 1744