Egon Eiermann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Egon Eiermann
Egon Eiermann
Data i miejsce urodzenia 29 września 1904
Neuendorf
Data i miejsce śmierci 19 lipca 1970
Baden-Baden
Zawód architekt
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
E. Eiermann: Wnętrze kościoła pamiątkowego cesarza Wilhelma w Berlinie

Egon Eiermann (ur. 29 września 1904 w Neuendorfie koło Berlina, zm. 19 lipca 1970 w Baden-Baden) – jeden z najbardziej wpływowych architektów powojennego niemieckiego modernizmu, projektant form przemysłowych.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Po studiach w Wyższej Szkole Technicznej w Berlinie u Hansa Poelziga w latach 1923–1927[1], Eiermann został kierownikiem budowy domów towarowych Karstadt w Hamburgu (1928–1929)[1], następnie zaś pracował w berlińskich zakładach energetycznych. Od 1931 pracował razem z Fritzem Jaeneckem[1], projektując liczne domy jednorodzinne w Berlinie i okolicy. W 1934 współpraca z Jaenckem została przerwana. Od 1938 do końca II wojny światowej Eiermann projektował liczne fabryki, także zbrojeniowe. W latach 1946–1968 prowadził biuro projektowe razem z Robertem Hilgerem[1].

E. Eiermann: Odbudowa kościoła pamiątkowego cesarza Wilhelma w Berlinie

Ponieważ Eiermann projektował głównie fabryki, jego projekty miały modernistyczny i lekki charakter, nie nosząc żadnych śladów stylu propagowanego przez ideologię nazistowską. Dzięki temu uznano, że nie był zamieszany w działalność nazistów, dzięki czemu stał się jednym z najbardziej szanowanych i wpływowych architektów. W 1947 został powołany na profesora budownictwa i projektowania na wydziale architektury Uniwersytetu w Karlsruhe. W czasie podróży do USA w 1950 i 1956 poznał Waltera Gropiusa, Marcela Breuera i Ludwiga Miesa. Eiermann zajmował się również wzornictwem przemysłowym, projektując meble (m.in. krzesła wiklinowe i drewniane, konstrukcje stołów kreślarskich)[2].

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Archiform: Egon (Fritz) (Wilhelm) Eiermann (niem.). fra.archinform.net. [dostęp 2010-07-05].
  2. Bernhard E. Bürdek: Design: Geschichte, Theorie und Praxis der Produktgestaltung. Birkhäuser, 2005, s. 373–374. ISBN 3764370289. [dostęp 2010-07-15]. (niem.)
  3. Winfried Nerdinger, Cornelius Tafel: Architekturführer Deutschland: 20. Jahrhundert. Birkhäuser, 1996, s. 376. ISBN 3764352876. [dostęp 2010-07-15]. (niem.)
  4. Winfried Nerdinger, Cornelius Tafel: Architekturführer Deutschland: 20. Jahrhundert. Birkhäuser, 1996, s. 294. ISBN 3764352876. [dostęp 2010-07-15]. (niem.)
  5. Jeffry M. Diefendorf: In the wake of war: the reconstruction of German cities after World War II. Oxford University Press US, 1993, s. 75. ISBN 0195072197. [dostęp 2010-07-15]. (ang.)
  6. Winfried Nerdinger, Cornelius Tafel: Architekturführer Deutschland: 20. Jahrhundert. Birkhäuser, 1996, s. 151. ISBN 3764352876. [dostęp 2010-07-15]. (niem.)
  7. Egon Eiermann, Immo Boyken, J. Alexander: Egon Eiermann: German embassy, Washington. Edition Axel Menges, 2004. ISBN 3930698544. [dostęp 2010-07-15]. (ang.)
  8. Winfried Nerdinger, Cornelius Tafel: Architekturführer Deutschland: 20. Jahrhundert. Birkhäuser, 1996, s. 204–205. ISBN 3764352876. [dostęp 2010-07-15]. (niem.)
  9. Winfried Nerdinger, Cornelius Tafel: Architekturführer Deutschland: 20. Jahrhundert. Birkhäuser, 1996, s. 375. ISBN 3764352876. [dostęp 2010-07-15]. (niem.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]