Eiffel (język programowania)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eiffel
Pojawienie się 1986
Paradygmat obiektowy
Typowanie statyczne, silne
Twórca Bertrand Meyer

Eiffel to statycznie typowany, obiektowy język programowania opisywany w książkach Bertranda Meyera m.in. Object-Oriented Software Construction, Eiffel: The Language.

Charakterystyka języka[edytuj | edytuj kod]

Główną ideą, przyświecającą twórcy języka Eiffel było stworzenie praktycznego narzędzia do tworzenia wysokiej jakości oprogramowania. Cel ten, miał być osiągnięty poprzez tworzenie re-używalnego kodu dającego pewność swojej poprawności. Stąd Bertrand Meyer określił następujące cechy języka:

W konsekwencji w Eiffel jest ścisłe rozróżnienie metod funkcyjnych i proceduralnych. Pierwsze z wymienionych nie mogę modyfikować stanu obiektu a zwracane przez nie wartości nie mogą być ignorowane. Drugie natomiast, mogą modyfikować stan lecz nie mogą go ujawniać.

Hello World[edytuj | edytuj kod]

class HELLO_WORLD
 
creation make
 
feature
   make is
      local
      do
         std_output.put_string("Hello, world")
         std_output.put_new_line
      end
end

Historia[edytuj | edytuj kod]

Język został zaprojektowany przez firmę Interactive Software Engineering (ISE, obecnie Eiffel Software) w 1985 r. Rok później ISE zaimplementowała kompilator dla Eiffel na platformę UNIX.

W 1989 specyfikacja języka stała się publicznie dostępna[2]. Powstała wówczas organizacja Nonprofit International Consortium for Eiffel (NICE). Zajmująca się popularyzacją języka a także jego standaryzacją. W 1992 NICE przyjęła drugie wydanie książki Eiffel The Language Bertranda Meyera jako pierwszy standard. Następnie publikowała uaktualnienia w roku 1996, 2000, 2001, 2002[3].

Od 1999 roku ISA współpracowała z Microsoft co zaowocowało utworzeniem środowiska na platformę .NET w 2001 r[4].

W 2002 roku ECMA utworzyła grupę zajmującą się opracowaniem standardu języka Eiffel. Pierwsza wersja została opublikowana w 2005. W kolejnym - wyszło uaktualnienie standardu[2]. W tym samym roku został opublikowany standard ISO (ISO/IEC 25436:2006)[5].

W 2007 roku Association for Computing Machinery przyznało Bertrandowi Meyerowi ACM Software System Award za zaprojektowanie i implementację języka Eiffel, programowanie kontraktowe i działalność która przyczyniła się do tworzenia godnego zaufania, re-używalnego, efektywnego oprogramowania[6].

Środowiska programistyczne[edytuj | edytuj kod]

Przedsiębiorstwo Eiffel Software oferuje IDE Eiffel Studio na licencji komercyjnej albo GPL. Środowisko jest dostępne dla różnych systemów operacyjnych: MS Windows, Linux, FreeBSD, OpenBSD, Solaris.

SmartEiffel (poprzednio SmallEiffel) to IDE tworzone przez zespół prof. Dominique Colnet w centrum naukowym LORIA we Francji[7]. Środowisko oprócz klasycznej kompilacji, oferuje możliwość wygenerowania kodu wykonywalnego dla maszyny wirtualnej Java. Nie jest zgodne ze standardem ISO/ECMA [8].

Visual Eiffel jest środowiskiem udostępnianym na licencji GPL na platformy Windows i Linux.

Przypisy

  1. Bertrand Meyer. Eiffel: A language and environment for software engineering. „The Journal of Systems and Software”, 1988 (ang.). [dostęp 2010-11-02]. 
  2. 2,0 2,1 Historia środowiska Eiffel Studio firmy Eiffel Software (ang.). [dostęp 2010-11-02].
  3. NICE Standards (ang.). [dostęp 2010-11-02].
  4. Raphael Simon, Emmanuel Stapf, Bertrand Meyer: MSDN. Full Eiffel on the .NET Framework (ang.). 2002. [dostęp 2010-11-02].
  5. Standard ISO/IEC 25436:2006 Informacje o standardzie ISO/IEC 25436:2006 (ang.). [dostęp 2010-11-02].
  6. Association for Computing Machinery: ACM Software System Award 2007 (ang.). [dostęp 2010-11-02].
  7. Loria. People. (ang.). [dostęp 2010-11-01].
  8. Strona domowa SmartEiffel (ang.). [dostęp 2010-11-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]