Ein Curim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ein Curim
עין צורים
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Południowy
Wysokość 53 m n.p.m.
Populacja (2008)
• liczba ludności

1 100
Nr kierunkowy +08
Kod pocztowy 79510
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Ein Curim
Ein Curim
Ziemia 31°41′41″N 34°43′07″E/31,694722 34,718611Na mapach: 31°41′41″N 34°43′07″E/31,694722 34,718611
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Ein Curim (hebr. עין צורים; oficjalna pisownia w ang. Ein Tzurim; pol. Kamienna Wiosna) - kibuc położony w Samorządzie Regionu Shafir, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Leży w południowej części Szefeli, w odległości 4 kilometrów na zachód od miasta Qiryat Mal'akhi, w otoczeniu wioski Merkaz Szapira, moszawów Shafir, Zerahia i Qomemiyyut, oraz kibucu Negba. Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa'a HaKibbutzit).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kibuc Ein Curim w 1947

Pierwotnie kibuc Ein Tzurim został założony w 23 października 1946 w grupie żydowskich osiedli Gusz Ecion w górach Judzkich, pomiędzy Jerozolimą a Hebronem. Założycielami byli członkowie młodzieżowego religijnego ruchu syjonistycznego Bnei Akiva, którzy wcześniej mieszkali w kibucu Tirat Zvi.

Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w 1948 jordański Legion Arabski zdobył i zniszczył kibuc Ein Tzurim. Jordańscy żołnierze dopuścili się masakry na jego mieszkańcach, a ocalonych wzięto do niewoli. Jako jeńcy wojenni przebywali przez dziewięć miesięcy w Jordanii.

Gdy w 1949 jeńcy zostali uwolnieni, powrócili oni do Izraela i założyli nową osadę w pobliżu istniejącego moszawu Shafir.

W 2005, po ewakuacji żydowskich osiedli ze Strefy Gazy zbudowano tutaj kemping z licznymi domkami kempingowymi, w których tymczasowo zamieszkali ewakuowani osadnicy. Teren kempingu jest pozostawiony jako obszar do ewakuacji ludności w przypadku klęski żywiołowej lub wojny.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajdują się dwie uczelnie religijne: Jakov Herzog Center for Judaism Studies[1] oraz Jeshivat Hakibuts HaDati[2].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie (jęczmień, pszenica, karczochy), sadownictwie (persymony, cytryny), hodowli drobiu i bydła. Dodatkowym źródłem dochodu jest turystyka, dla której potrzeb wybudowano tutaj niewielki hotel oraz basen kąpielowy.

Z przemysłu znajduje się tutaj zakład produkujący klimatyzatory.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wychodzi lokalna droga, którą jadąc na południe dojeżdża się do skrzyżowania z drogą ekspresową nr 3 (Aszkelon-Modi'in-Maccabim-Re'ut). Inne lokalne drogi prowadzą do położonej na zachodzie wioski Merkaz Szapira i na wschodzie moszawu Shafir.

Przypisy

  1. The Yaacov Herzog Center for Jewish Studies-Ofek Horizon (ang.). W: MASA Company Ltd. [on-line]. [dostęp 6 grudnia 2008].
  2. Welcome to Yeshivat HaKibbutz HaDati Ein-Tzurim (ang.). W: Yeshivat Hakibbutz Hadati [on-line]. [dostęp 6 grudnia 2008].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]