Ein HaMifrac

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ein HaMifrac
עין המפרץ
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Akka
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Mate Aszer
Wysokość 4 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

1160
Nr kierunkowy +972 4
Kod pocztowy 25210
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Ein HaMifrac
Ein HaMifrac
Ziemia 32°54′09″N 35°05′47″E/32,902500 35,096389Na mapach: 32°54′09″N 35°05′47″E/32,902500 35,096389
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Ein HaMifrac (hebr. עין המפרץ; ang. En HaMifraz, lub także Ein HaMifratz; pol. Wiosenna Zatoka) - kibuc położony w Samorządzie Regionu Mate Aszer, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa'a HaKibbutzit).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc Ein HaMifrac jest położony na wysokości 4 metrów n.p.m. w północnej części równiny przybrzeżnej Izraela, w odległości 1 km od wybrzeża Zatoki Hajfy. W odległości około 2 km na wschód rozpoczynają się wznosić wzgórza Zachodniej Galilei. Wzdłuż wschodniej i północnej granicy kibucu przepływa strumień Naaman, za którym są położone liczne stawy hodowlane. W otoczeniu kibucu Ein HaMifrac są położone miasta Akka i Tamra, miejscowości Dżudeidi-Maker i Kabul, kibuce Jas'ur i Kfar Masaryk, oraz moszaw Achihud. Na zachód od kibucu znajduje się strefa przemysłowa South Akko Industrial Park.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Ein HaMifrac jest położony w Samorządzie Regionu Mate Aszer, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Stałymi mieszkańcami kibucu są wyłącznie Żydzi. Tutejsza populacja jest świecka[1][2]:


Źródło danych: Central Bureau of Statistics.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na początku XX wieku tutejszą ziemię wykupiły od arabskich właścicieli żydowskie organizacje syjonistyczne. Grupa założycielska kibucu zawiązała się w 1930 roku. W jej skład wchodzili członkowie młodzieżowej organizacji syjonistycznej Ha-Szomer Ha-Cair z Galicji. Zamieszkali w obozie namiotowym w osiedlu Bat Galim w Hajfie, i pracowali w Porcie Hajfy. Podczas arabskiego powstania w Palestynie (1936-1939) postanowiono wzmocnić żydowską obecność w rejonie miasta Akka. Dlatego do grupy założycielskiej dołączyli nowi imigranci z Polski i Niemiec, i w dniu 25 sierpnia 1938 roku założono kibuc Ein HaMifrac. Była to typowa osada obronna, z wieżą obserwacyjną i obronną palisadą. Kibuc został kilkakrotnie zaatakowany przez arabskie milicje[3]. Mieszkańcy byli nastawieni na rozwój rybołówstwa i rolnictwa, napotkano jednak na poważne trudności z powodu piaszczystego ujścia rzeki Naaman oraz okolicznych słonych mokradeł. Dopóki nie osuszono bagien wielu mieszkańców cierpiało chorując na malarię. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała ten obszar państwu żydowskiemu[4]. Gdy kilka dni później wybuchła wojna domowa w Mandacie Palestyny, siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej rozpoczęły atakowanie żydowskich linii komunikacyjnych w całej Galilei. Kibuc Ein HaMifrac znalazł się wówczas na linii frontu, broniąc drogi dojazdowej do miasta Akka. Stacjonował tu oddział szturmowy Palmach. Sytuacja ustabilizowała się, gdy w pierwszych dniach I wojny izraelsko-arabskiej Izraelczycy przejęli kontrolę nad całą okolicą[5]. Pod koniec lat 90. XX wieku kibuc znalazł się w głębokim kryzysie gospodarczym. Wymusiło to przeprowadzenie w 2004 roku częściowej prywatyzacji[6].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Na południe od osady jest położona wioska edukacyjna ze szkołą podstawową. Starsze dzieci są dowożone do gimnazjum i szkoły średniej w kibucu Evron[7].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu jest ośrodek kultury z biblioteką. Z obiektów sportowych jest basen pływacki, sala sportowa z siłownią oraz korty tenisowe. Przy szkole jest położone boisko do piłki nożnej oraz sala sportowa. Blisko kibucu znajduje się Acre Municipal Stadium.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na rolnictwie, sadownictwie i hodowli ryb. We współpracy z kibucem Ga'aton wybudowano zakład produkujący wosk[8]. Spółka I.M.A. Engineering Ltd. produkuje różnorodne opakowania dla potrzeb przemysłu i rolnictwa[9]. Część mieszkańców dojeżdża do pracy w pobliskich strefach przemysłowych.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W kibucu jest przychodnia zdrowia, sklep wielobranżowy oraz warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na zachód na drogę nr 4, którą jadąc na północ dojeżdża się do miasta Akka, lub jadąc na południe dojeżdża się do kibucu Kfar Masaryk. Na zachód od kibucu przebiega linia kolejowa, jednak najbliższa stacja to stacja kolejowa Akka.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-04-27].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-04-27].
  3. Jewish National Fund.: Jewish Villages in Israel. Jerusalem: Hamadpis Liphshitz Press, 1949, s. 35-36.
  4. Oficjalna mapa podziału Palestyny opracowana przez UNSCOP (ang.). W: United Nations [on-line]. 1948. [dostęp 2013-04-27].
  5. Ein HaMifrac (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2013-04-27].
  6. Ein HaMifrac (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2013-04-27].
  7. Ein HaMifrac (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2013-04-27].
  8. Ein Hamifratz and Ga'aton to establish new honeycomb.(two kibbutzim will build manufacturing plant) (ang.). W: BNET - Business Network [on-line]. [dostęp 2009-02-11].
  9. I.M.A. Engineering Ltd. (ang.). W: I.M.A. Engineering Ltd. [on-line]. [dostęp 2009-02-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]