En ha-Naciw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ein HaNaciv)
Skocz do: nawigacja, szukaj
En ha-Naciw
עין הנצי"ב
Religijny college dla kobiet Midreszet En ha-Naciw
Religijny college dla kobiet Midreszet En ha-Naciw
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Emek ha-Majanot
Wysokość - 143 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

560
Kod pocztowy 10805
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
En ha-Naciw
En ha-Naciw
Ziemia 32°28′13″N 35°30′09″E/32,470278 35,502500
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

En ha-Naciw (hebr. עין הנצי"ב; ang. Ein HaNatziv; pol. Źródło Naciwa) - kibuc położony w Samorządzie Regionu Emek ha-Majanot, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Religijnych Kibuców (Ha-Kibbuc Ha-Dati).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc En ha-Naciw jest położony na wysokości 143 metrów p.p.m. w intensywnie użytkowanej rolniczo Dolinie Bet Sze'an, będącej częścią Rowu Jordanu w Dolnej Galilei. Okoliczny teren jest stosunkowo płaski, opada jednak w kierunku wschodnim w depresję rzeki Jordan. Jedynymi niewielkimi wzgórzami są wzgórza pochodzenia ludzkiego, takie jak Tel Rechov na południe od kibucu i Tel Cemed na północny wschód od kibucu. Wokół osady znajdują się liczne źródła, których wody są odprowadzane do sztucznych stawów hodowlanych. Na wschód od kibucu płynie strumień Avoka, a na południowym zachodzie strumień Moda. W jego otoczeniu znajdują się miasto Beit Szean, kibuce Newe Etan, Ma’oz Chajjim, Kefar Ruppin, Sede Elijjahu, Szeluchot i Reszafim, oraz moszawy Tel Te’omim i Rechow.

En ha-Naciw jest położony w Samorządzie Regionu Emek ha-Majanot, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Stałymi mieszkańcami kibucu są wyłącznie Żydzi[1][2]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kibuc En ha-Naciw około 1946
Kibuc En ha-Naciw około 1946

Pierwotnie w okolicy tej istniały dwie arabskie wioski Farwana i Umm Adżra. Pierwsza z nich została wysiedlona i zniszczona przez żydowskich żołnierzy Hagany w dniu 11 maja 1948 podczas Wojny domowej w Mandacie Palestyny[3]. Natomiast druga została wysiedlona i zniszczona w dniu 31 maja 1948 podczas I wojny izraelsko-arabskiej[4]. Dużo wcześniej tutejsze grunty wykupiły od arabskich mieszkańców żydowskie organizacje syjonistyczne. W 1938 w brytyjskim Mandacie Palestyny sformowała się grupa religijnych żydowskich osadników, którzy pochodzili z Niemiec. Wszyscy byli członkami młodzieżowego ruchu religijnego Bnei Akiva. Przez osiem lat zdobywali doświadczenie, ucząc się rolnictwa w rejonie miejscowości Riszon le-Syjon. W dniu 17 stycznia 1946 założyli kibuc En ha-Naciw. W kolejnych latach dołączyli do nich żydowscy imigranci z Francji, Czechosłowacji i Beneluxu[5].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa kibucu wywodzi się od pierwszych liter rabina Naftali Cwi Jehuda Berlin z Wołożyna, który był jednym z największych rosyjskich rabinów pod koniec XIX wieku. Wspierał on działalność syjonistycznej organizacji Chowewej Syjon[6].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w sąsiednim kibucu Sede Elijjahu lub szkoły średniej w Newe Etan. Dodatkowo w kibucu znajduje się religijny college dla kobiet Midreszet En ha-Naciw[7]. Kibuc prowadzi także intensywne kursy nauki języka hebrajskiego (ulpan) przeznaczone głównie dla Francuzów, którzy pragną dokonać konwersji na Judaizm[8].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się dom kultury z biblioteką. Działa tutaj lokalny oddział młodzieżowego ruchu Bnei Akiva. W kibucu znajduje się basen pływacki, boisko do piłki nożnej, korty tenisowe oraz sala sportowa. W kibucu jest synagoga. En ha-Naciw wraz z sąsiednimi osadami Szluchot, Sde Elijahu i Tirat Cewi tworzy blok religijnych kibuców.

Gospodarka i infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie. Uprawy polowe opierają się głównie na zbożach, a w sadach uprawia się daktylowce i oliwki. Tutejsza hodowla bydła liczy około 1 tys. sztuk. Dodatkowo jest farma drobiu oraz stawy hodowlane[9]. Z przemysłu w kibucu działa zakład Palziv, produkujący wyroby z tworzyw sztucznych[10]. Firma Tamar produkuje zasłony na bimy dla potrzeb związków wyznaniowych[11]. Kibuc utrzymuje przychodnię zdrowia i dom opieki nad osobami starszymi. Jest tu także sklep wielobranżowy, pralnia i warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na północny wschód na drogę nr 6678, którą jadąc na północny zachód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 90, lub jadąc na południowy wschód dojeżdża się do kibucu Sede Elijjahu, i dalej do kibucu Tirat Cewi.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-10].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-10].
  3. Welcome To Farwana (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-05-10].
  4. Welcome To Umm 'Ajra (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-05-10].
  5. Ein HaNaciv (hebr.). W: Bet-Alon [on-line]. [dostęp 2012-05-10].
  6. Ein HaNaciv (hebr.). W: Samorząd Regionu Doliny Bet Shean [on-line]. [dostęp 2012-05-10].
  7. Midreshet Ein HaNatziv (ang.). W: Midreshet Ein HaNatziv [on-line]. [dostęp 2012-05-10].
  8. Conversion Ulpan on a Religious Kibbutz (hebr.). W: Religious Kibbutz Movement [on-line]. [dostęp 2012-05-10].
  9. Ein HaNaciv (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-05-10].
  10. Palziv Group (ang.). W: Palziv Group [on-line]. [dostęp 2012-05-10].
  11. Tamar (hebr.). W: Tamar [on-line]. [dostęp 2012-05-10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]