Ein Hod

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ein Hod
עין הוד
Janco-Dada Museum w Ein Hod
Janco-Dada Museum w Ein Hod
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Hajfy
Wysokość 116 m n.p.m.
Populacja (2007)
• liczba ludności

546
Nr kierunkowy +972 4
Kod pocztowy 30890
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Ein Hod
Ein Hod
Ziemia 32°42′01″N 34°58′53″E/32,700278 34,981389Na mapach: 32°42′01″N 34°58′53″E/32,700278 34,981389
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Ein Hod (hebr. עין הוד) – wieś położona w samorządzie regionu Hof HaCarmel, w Dystrykcie Hajfy, w Izraelu.

Leży w południowej części masywu górskiego Karmel, w otoczeniu kibucu Ein Carmel, moszawów Megadim i Nir Etzion, oraz wiosek Atlit i Ein Hawd.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie znajdował się tutaj pochodzący z XII wieku zamek krzyżowców[1]. Podczas muzułmańskiego podboju Palestyny zamek został zniszczony, a w jego otoczeniu powstała arabska wioska Ein Hawd[2]. Została nazwana na cześć kurdyjskiego dowódcy Abu al-Hija, który w XII wieku wziął udział w podboju Palestyny przez wojska Saladyna[2].

Marcel Janco (1895-1984)

Jej mieszkańcy zostali wygnani podczas wojny o Niepodległość 16 lipca 1948[3]. Po zakończeniu wojny, 35 członków arabskiej rodziny Abu al-Hija po zwolnieniu z izraelskiego obozu jenieckiego powróciło na swoją ziemię. Założyli oni nową wieś Ein Hawd, położoną około 2 km od swojego dawnego miejsca położenia.

W lipcu 1949 grupa żydowskich imigrantów z Tunezji i Algierii założyła moszaw. Jego nazwa nawiązywała do dawnej arabskiej wioski Ein Hawd. Po krótkim okresie działalności, w 1951 moszaw został porzucony.

Ponowne zasiedlenie nastąpiło w 1953. Ein Hod stała się kolonią artystów. Pomysłodawcą projektu był pochodzący z Rumunii malarz Marcel Janco (1895-1984), który był znanym artystą ruchu dadaizmu. Powstrzymał on izraelskie siły bezpieczeństwa przed zniszczeniem opuszczonej wioski, a następnie przekonał rząd do wydania zezwolenia na utworzenie w tym miejscu kolonii artystów[4].

W październiku 1998 okoliczne lasy zostały zniszczone przez olbrzymi pożar, który zniszczył także część domów w tutejszych trzech osadach. Ewakuowano wówczas ich mieszkańców. Obecnie trwają prace przy ponownym zalesianiu tych wzgórz[5].

Kultura[edytuj | edytuj kod]

W 1983 w wiosce otworzono Muzeum Janco-Dada, które prezentuje prace założyciela wioski Marcela Janco. Są tu także przedstawione liczne eksponaty prezentujące historię ruchu Dadaizmu. W Ein Hod jest także Muzeum Nisco Mechanicznych Instrumentów, które jest jedynym muzeum w Izraelu poświęconym zabytkowym instrumentom muzycznym. Kolekcja, gromadzona przez czterdzieści lat przez Nisana Cohena, obejmuje pozytywki, liry korbowe, organy, pianina, fortepiany, gramofony i inne instrumenty[6].

Dodatkowo w wiosce znajduje się kilka galerii sztuki oraz warsztaty i studia artystyczne[7]. Dom Gertrudy Kraus sponsoruje wydawanie dwutygodnika poświęconego muzyce kameralnej. W okresie wakacji letnich, w tutejszym amfiteatrze odbywają się koncerty muzyki popularnej i jazzu.

Nagrody Izraela[edytuj | edytuj kod]

Dziesięciu mieszkańców wioski otrzymało Nagrodę Izraela (hebr. פרס ישראל; ang. Israel Prize)[8]:

  • Zahara Schatz, malarstwo i rzeźbiarstwo (1955)
  • Marcel Janco, malarstwo (1967)
  • Gertrud Kraus, taniec (1968)
  • Simon Halkin, literatura (1975)
  • Chaim Chefer, pieśni hebrajskie (1983)
  • Natan Zach, poezja (1995)
  • Aryeh Navon, teatr i sztuka (1996)
  • Michael Gross, malarstwo i rzeźbiarstwo (2000)
  • Gavri Banai, teatr (2000)
  • Gila Almagor, aktorstwo (2004)

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka wioski opiera się na działalności artystycznej i turystyce.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Wzdłuż północnej granicy wioski przebiega droga nr 7111 ISR-HW7111.png, którą jadąc na zachód dojeżdża się do drogi ekspresowej nr 4 ISR-HW4Red.png (Erez-Rosh HaNikra), lub jadąc na wschód dojeżdża się do moszawu Nir Etzion.

Przypisy

  1. Ein Hod - The artists' colony (ang.). W: In Israel [on-line]. [dostęp 6 lutego 2009].
  2. 2,0 2,1 Meron Benvenisti: Sacred Landscape: The Buried History of the Holy Land Since 1948. Berkeley: University of California Press, 2000, s. 193-195. ISBN 0520211545.
  3. Welcome To 'Ayn Hawd (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 6 lutego 2009].
  4. About Ein Hod (ang.). W: Ein Hod Artists' Village [on-line]. [dostęp 6 lutego 2009].
  5. The Story of Three Villages in One - Ain Hawd, Ein Hod, and Ayn Hawd al-Jadida (ang.). W: 500 Dunam on the Moon [on-line]. [dostęp 6 lutego 2009].
  6. The Nisco Museum of Mechanical Music (ang.). W: Ein Hod Artists' Village [on-line]. [dostęp 6 lutego 2009].
  7. Galleries (ang.). W: Ein Hod Artists' Village [on-line]. [dostęp 6 lutego 2009].
  8. Ein Hod Articles (ang.). W: Ein Hod Artists' Village [on-line]. [dostęp 6 lutego 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]