Ein Hod
| Ein Hod עין הוד |
|
 Janco-Dada Museum w Ein Hod |
|
| Państwo |  Izrael |
| Dystrykt | Dystrykt Hajfy |
| Wysokość | 116 m n.p.m. |
| Populacja (2007) • liczba ludności |
546 |
| Nr kierunkowy | +972 4 |
| Kod pocztowy | 30890 |
|
Położenie na mapie Izraela
  Ein Hod
|
|
 32°42′01″N 34°58′53″E / 32.700277777778, 34.981388888889Na mapach: 32°42′01″N 34°58′53″E / 32.700277777778, 34.981388888889 |
|
| Strona internetowa | |
Ein Hod (hebr. עין הוד) – wieś położona w samorządzie regionu Hof HaCarmel, w Dystrykcie Hajfy, w Izraelu.
Leży w południowej części masywu górskiego Karmel, w otoczeniu kibucu Ein Carmel, moszawów Megadim i Nir Etzion, oraz wiosek Atlit i Ein Hawd.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Pierwotnie znajdował się tutaj pochodzący z XII wieku zamek krzyżowców[1]. Podczas muzułmańskiego podboju Palestyny zamek został zniszczony, a w jego otoczeniu powstała arabska wioska Ein Hawd[2]. Została nazwana na cześć kurdyjskiego dowódcy Abu al-Hija, który w XII wieku wziął udział w podboju Palestyny przez wojska Saladyna[2].
Jej mieszkańcy zostali wygnani podczas wojny o Niepodległość 16 lipca 1948[3]. Po zakończeniu wojny, 35 członków arabskiej rodziny Abu al-Hija po zwolnieniu z izraelskiego obozu jenieckiego powróciło na swoją ziemię. Założyli oni nową wieś Ein Hawd, położoną około 2 km od swojego dawnego miejsca położenia.
W lipcu 1949 grupa żydowskich imigrantów z Tunezji i Algierii założyła moszaw. Jego nazwa nawiązywała do dawnej arabskiej wioski Ein Hawd. Po krótkim okresie działalności, w 1951 moszaw został porzucony.
Ponowne zasiedlenie nastąpiło w 1953. Ein Hod stała się kolonią artystów. Pomysłodawcą projektu był pochodzący z Rumunii malarz Marcel Janco (1895-1984), który był znanym artystą ruchu dadaizmu. Powstrzymał on izraelskie siły bezpieczeństwa przed zniszczeniem opuszczonej wioski, a następnie przekonał rząd do wydania zezwolenia na utworzenie w tym miejscu kolonii artystów[4].
W październiku 1998 okoliczne lasy zostały zniszczone przez olbrzymi pożar, który zniszczył także część domów w tutejszych trzech osadach. Ewakuowano wówczas ich mieszkańców. Obecnie trwają prace przy ponownym zalesianiu tych wzgórz[5].
Kultura [edytuj]
W 1983 w wiosce otworzono Muzeum Janco-Dada, które prezentuje prace założyciela wioski Marcela Janco. Są tu także przedstawione liczne eksponaty prezentujące historię ruchu Dadaizmu. W Ein Hod jest także Muzeum Nisco Mechanicznych Instrumentów, które jest jedynym muzeum w Izraelu poświęconym zabytkowym instrumentom muzycznym. Kolekcja, gromadzona przez czterdzieści lat przez Nisana Cohena, obejmuje pozytywki, liry korbowe, organy, pianina, fortepiany, gramofony i inne instrumenty[6].
Dodatkowo w wiosce znajduje się kilka galerii sztuki oraz warsztaty i studia artystyczne[7]. Dom Gertrudy Kraus sponsoruje wydawanie dwutygodnika poświęconego muzyce kameralnej. W okresie wakacji letnich, w tutejszym amfiteatrze odbywają się koncerty muzyki popularnej i jazzu.
Nagrody Izraela [edytuj]
Dziesięciu mieszkańców wioski otrzymało Nagrodę Izraela (hebr. פרס ישראל; ang. Israel Prize)[8]:
- Zahara Schatz, malarstwo i rzeźbiarstwo (1955)
- Marcel Janco, malarstwo (1967)
- Gertrud Kraus, taniec (1968)
- Simon Halkin, literatura (1975)
- Chaim Chefer, pieśni hebrajskie (1983)
- Natan Zach, poezja (1995)
- Aryeh Navon, teatr i sztuka (1996)
- Michael Gross, malarstwo i rzeźbiarstwo (2000)
- Gavri Banai, teatr (2000)
- Gila Almagor, aktorstwo (2004)
Gospodarka [edytuj]
Gospodarka wioski opiera się na działalności artystycznej i turystyce.
Komunikacja [edytuj]
Wzdłuż północnej granicy wioski przebiega droga nr 7111 
, którą jadąc na zachód dojeżdża się do drogi ekspresowej nr 4 
(Erez-Rosh HaNikra), lub jadąc na wschód dojeżdża się do moszawu Nir Etzion.
Przypisy
- ↑ Ein Hod - The artists' colony (ang.). W: In Israel [on-line]. [dostęp 6 lutego 2009].
- ↑ 2,0 2,1 Meron Benvenisti: Sacred Landscape: The Buried History of the Holy Land Since 1948. Berkeley: University of California Press, 2000, s. 193-195. ISBN 0520211545.
- ↑ Welcome To 'Ayn Hawd (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 6 lutego 2009].
- ↑ About Ein Hod (ang.). W: Ein Hod Artists' Village [on-line]. [dostęp 6 lutego 2009].
- ↑ The Story of Three Villages in One - Ain Hawd, Ein Hod, and Ayn Hawd al-Jadida (ang.). W: 500 Dunam on the Moon [on-line]. [dostęp 6 lutego 2009].
- ↑ The Nisco Museum of Mechanical Music (ang.). W: Ein Hod Artists' Village [on-line]. [dostęp 6 lutego 2009].
- ↑ Galleries (ang.). W: Ein Hod Artists' Village [on-line]. [dostęp 6 lutego 2009].
- ↑ Ein Hod Articles (ang.). W: Ein Hod Artists' Village [on-line]. [dostęp 6 lutego 2009].
Bibliografia [edytuj]
- Meron Benvenisti: Sacred Landscape: The Buried History of the Holy Land Since 1948. Berkeley: University of California Press, 2000. ISBN 0520211545.
- Benny Morris: The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge: Cambridge University Press, 2004. ISBN 0521009677.
- Walid Khalidi: All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in 1948. Washington: Institute for Palestine Studies, 1992. ISBN 0887282245.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Zdjęcie satelitarne Ein Hod Google Maps
- Mapa Ein Hod Amudanan
|
|||||||||||||||||||
