Einiozaur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Einiozaur
Einiosaurus procurvicornis
Sampson, 1995
Okres istnienia: 84–72 mln lat temu
Wizja artystyczna einiozaura
Wizja artystyczna einiozaura
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Nadrząd dinozaury
Rząd dinozaury ptasiomiedniczne
Podrząd Cerapoda
Infrarząd ceratopsy
Rodzina Ceratopsidae
Podrodzina Centrosaurinae
Rodzaj einiozaur
Gatunek Einiosaurus procurvicornis
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Einiozaur (Einiosaurus), ejniozaur - duży przedstawiciel ceratopsów.

Nazwa rodzajowa Einiosaurus oznacza byczy jaszczur, bizoni jaszczur.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Einiozaur wyposażony był w długi róg na nosie, zakrzywiony ku przodowi, oraz parę prostych rogów na brzegu tarczy. Jego dziób z przodu pyska był przystosowany do zrywania twardych części roślin, które były rozdrabniane przez zęby policzkowe z tyłu pyska i gastrolity w żołądku mięśniowym. Einiozaur miał również mięsisty ogon. Róg nie służył zapewne einiozaurowi do walki, tylko do pokazów godowych. Kryza była bardzo duża i zapewne także odgrywała istotną rolę w czasie pokazów. Możliwie, że poszczególne osobniki różniły się kształtem rogów. Dinozaur ten podobnie jak dzisiejszy bizon przemierzał w stadach prerie Montany.

Wielkość[edytuj | edytuj kod]

Einiozaur miał około 7 metrów długości i około 2,5 metra wysokości. Einiozaur ważył około 5 ton.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Einiozaur żył w późnej kredzie około 84-72 milionów lat temu na terenie Ameryki Północnej (Montana).

Behawior i Etologia[edytuj | edytuj kod]

Einiozaury żyły zapewne w stadach, ponieważ w jednym miejscu odkryto aż trzy osobniki: dorosłego, młodocianego i bardzo starego.

Historia odkryć[edytuj | edytuj kod]

Szczątki tego dinozaura zostały znalezione przez Scotta Sampsona w 1995 w północno-centralnej części stanu Montana.

Gatunki[edytuj | edytuj kod]

  • Einiosaurus procurvicornis - byczy jaszczur z rogiem wygiętym w przód.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Horned Dinosaurs (Peter Dodson - Princeton University Press 1996)